قیمت سرور خرید سرور قیمت سرور اچ پی قیمت رم سرور قیمت هارد سرور قیمت لپ تاپ قیمت لب تاب قیمت نوت بوک قیمت لپ تاپ ایسوس قیمت لپ تاپ لنوو قیمت لپ تاپ اچ پی قیمت لپ تاپ ایسر قیمت سوئیچ سیسکو قیمت مودم دی لینک قیمت مودم تی پی لینک لپ تاپ قیمت مادربرد قیمت یو پی اس فروش یو پی اس قیمت پرینتر قیمت دوربین مداربسته قیمت پرینترهای اچ پی دوربین مداربسته قیمت گوشی موبایل قیمت پاوربانک قیمت گوشی سامسونگ قیمت هارد اکسترنال قیمت هارد اس اس دی قیمت فلش مموری قیمت باتری لپ تاپ
سفارش تبلیغ
صبا
منوی اصلی
یادگار انقلاب
انقلاب اسلامی
لینک دوستان
ویرایش
پیوندهای روزانه
نویسندگان
آمار و اطلاعات

بازدید امروز :581
بازدید دیروز :1536
کل بازدید :3185993
تعداد کل یاد داشت ها : 3874
آخرین بازدید : 96/3/4    ساعت : 11:7 ص
درباره
مهندس سجاد شفیعی[479]

http://www.telegram.me/sajjadshafiee_ir . . . رشته مهندسی پلیمر نسبت به رشته‌های مهندسی دیگر تقریبا جوان است و شکوفایی آن از زمان جنگ جهانی دوم آغاز شده است. اما به دلیل کاربرد روزافزون پلیمر در صنایع مختلف، این رشته به سرعت رشد کرده و امروزه جزو یکی از رشته‌های مهم کشورهای صنعتی پیشرفته می‌باشد. هدف رشته مهندسی صنایع پلیمر تولید کلیه محصولات پلیمری از قبیل لاستیک، پلاستیک، الاستومر، چسب‌ها، رزین و سایر مواد مورد نیاز صنعت است. برای مثال طراحی و تولید تایر ماشین در صنایع لاستیک، لوله‌های پلی‌اتیلن در صنایع پلاستیک و انواع فایبرگلاسها در کامپوزیت به یاری متخصصان مهندسی صنایع پلیمر انجام می‌گیرد یا حتی در این رشته شکل‌دهی رزین‌ها نیز مطرح است که برای مثال می‌توان به ساخت ملامین اشاره کرد.حتی کیسه‌های پلاستیکی و روکش ظروف نچسب ( تفلون ) از مواد پلیمری می‌باشند. در واقع در رشته مهندسی صنایع پلیمر هر آنچه که به این مواد بر می‌گردد، مورد مطالعه و بررسی قرار می‌گیرد. البته پلیمرها فقط کاربرد صنعتی ندارند بلکه کاربرد پزشکی نیز دارند. مثلا اگر کشکک زانوی یک نفر آسیب ببیند و ترمیم آن امکان‌پذیر نباشد، شبیه به همان کشکک زانو را با مواد پلیمری درست می‌کنند و بر روی زانو قرار می‌دهند و یا دندان مصنوعی و لنزهای چشمی همه از مواد پلیمری ساخته می‌شوند که به این مواد پلیمری «پلیمرهای زیستی» می‌گویند. فرصت‌های شغلی: در صنعت پوشاک پلیمرها در تولید پاپوش‌ها، تن‌پوشها و کف‌پوشها بسیار موثر هستند. در صنایع حمل و نقل زمینی (خودروسازی، قطار و ... )، هوایی ( هواپیما و بالگرد) و دریایی (کشتی‌ها و ...) پلیمرها حضوری چشمگیر دارند، و بالاخره در صنایع نظامی، پزشکی، کشاورزی و بسته‌بندی کاربرد مواد پلیمری بسیار گسترده است.بدر صنعت پوشاک نیز پلیمرها در تولید پاپوش‌ها، تن‌پوشها و کف‌پوشها بسیار موثر هستند. در صنایع حمل و نقل زمینی (خودروسازی، قطار و ... )، هوایی ( هواپیما و بالگرد) و دریایی (کشتی‌ها و ...) پلیمرها حضوری چشمگیر دارند، و بالاخره در صنایع نظامی، پزشکی، کشاورزی و بسته‌بندی کاربرد مواد پلیمری بسیار گسترده است. باتوجه به کاربرد وسیع پلیمرها در صنایع، فارغ‌التحصیلان این رشته توانایی‌های کافی در زمینه‌های ایجاد و برنامه‌ریزی واحدهای تولیدی تبدیل پلیمر خام به مواد مصرفی و اشتغا
ویرایش
جستجو
مطالب پیشین
آرشیو مطالب

ویرایش
صفحات اختصاصی
لوگوی دوستان
امکانات دیگر
ابر برچسب ها
مهندسی شیمی_مهندسی پلیمر ، مدیریت ، عکس ، مدیریت در اسلام ، پلیمرها و کاربرد آنها ، اندروید ، فناوری نانو ، کوبه ، کتاب ریاضیات مهندسی Erwin kreyszig ، کاندیدای ، کائوچو طبیعی ، کائــوچو ، یراق کابینت ، و ، نوستالژی ، نانو ایرانیان باستان ، ملامین چیست ، مزایای بیوپلیمر ، مرودشت ، مرد و زن ، مدیریت دانش ، عکسی از مهمانی 90 سال پیش ! ، مدیر موفق ، مدیر محبوب و مقبول ، مجلس ، لاهیجان ، گالری یراق کوبه ، کامپوزیت های چوب پلاستیک ، قفل کمدی ، قفل کتابی ، قفل یونیک ، قفل لوکس ، قفل حیاطی ، فیزیک خلا (Vacuum Physics) ، پلیمر های مقاوم حرارتی ، پلی ونیل کلراید ، پلی پروپیلن ، پلی استر (Polyester) ، پلی اتیلن ، ، پلی آمید (نایلون) ، پلاستیک های زیستی ، پاسارگاد ، برای دانلود جزوه مکانیک سیالات پارسه ، اکسترودر ، ایران ، انواع روغن ها و تاثیر بر لاستیکها ، انقلاب صنعتی ، امیرکبیر ، الیاف کولار (Kevlar) ، اصطلاحات رایج در صنعت نفت ، اسلحه پلیمری ، اسلامی ، ارسنجان ، آشنایی با انواع پلیمر و رزین ، Wood-Plastic Composite ، عجایب 10 گانه طبیعت ، شورای ، شهرستان های ، شعر ، سوپر جاذب ، دکتر محمد علی قوهستانی ، دوره ، دهمین ، دستگیره درب ، دستگیره الکترونیکی ، در ، دانلود کتاب مکانیک سیالات Fundamentals of Fluid Mechanics ، دانلود کتاب مکانیک سیالات ، دانلود کتاب معادلات دیفرانسیل پارسه ، دانلود کتاب معادلات دیفرانسیل Advanced Engineering Mathematics ، دانلود رایگان کتاب مبانی پلیمریزاسیون ادین ویرایش چهارم ، دانلود رایگان کتاب انتقال حرارت سنجل Yunus A Cengel - Heat Tran ، دانلود رایگان کتاب Thermal Analysis of Polymeric Materials - wun ، دانلود رایگان کتاب The science and technology of rubber - james ، دانلود رایگان کتاب Polymer Spectroscopy - fawcett.pdf ، دانلود رایگان کتاب Polymer processing (D.G.Baird).pdf ، دانلود رایگان کتاب Polymer Characterization - Laboratory Techniq ، دانلود رایگان کتاب polymer analysis - barbara stuart.pdf ، دانلود رایگان کتاب Mechanical properties of polymers and composi ، دانلود رایگان کتاب introduction to polymer science and technolog ، دانلود رایگان کتاب fundamentals of polymer processing - Stanley ، دانلود رایگان کتاب fundamentals of chemistry ، دانلود رایگان کتاب an introduction to rubber technology- ciesiel ، دانلود رایگان حل المسائل مقاومت مصالح پوپوف جلد 1 و 2 ، دانلود رایگان حل المسائل مریام ، دانلود رایگان جداول ترمودینامیک ون وایلن ، دانلود رایگان Fundamentals of Momentum, Heat and Mass Transfer, ، دانلود حل المسائل کتاب مکانیک سیالات munson -young -okiishi ، دانلود حل المسائل شیمی فیزیک اتکینز ، دانلود جزوه استاتیک دکتر مطلبی ، داستانهای زیبا ، داستان ، حل المسائل کتاب مکانیک سیالات Frank m. white ، جزوه مقاومت مصالح ، جزوه الاستومر ، تولدم مبارک ، تقویت قدرت خلاقیت ، تصاویر جالب نوستالژیک (1) ، پی وی سی - PVC ، پلیمرهای مقاوم حرارتی ،
وب سایت جامع دانش قابل استفاده برای دانشجویان و مهندسین و مدیران

سلام
سال 1362 را با گریه آغازیدم و زندگی را بازی کردم.

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رودصحنه همواره به جاست ای خوش آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
 کوه با نخستین سنگ آغاز می شود و. . .انسان با نخستین درد. .. .

http://tlgrm.me/sajjadshafiee_ir

ادامه مطلب...


      

 


هنگامی که شیئی سریع‌تر از سرعت صوت حرکت کند، گفته می‌شود که آن شئ دیوار صوتی را شکسته است. در این مقاله، نگاهی به این پدیده خواهیم کرد و علل و اثرات آن را از نزدیک مورد بررسی قرار می‌دهیم.

آیا می‌دانستید؟

مخروطی از مه یا بخار دیده شده در اطراف هواپیمایی که به سرعت صوت نزدیک می‌شود، به علت امواج ضربه‌ای (shock waves) ایجاد شده در اثر سرعت مافوق صوت است که باعث کاهش فشار هوا و تراکم آب جو می‌شود.

دیوار صوتی چیست؟

دیوار صوتی را می‌توان به عنوان یک دیوار فرضی در مقابل حرکت فراتر از سرعت صوت تعریف کرد، بنابراین فرض بر این قرار داده می‌شود که هواپیما دستخوش افزایش ناگهانی نیروی کششی می‌شود که از تراکم هوای اطراف آن به هنگام رسیدن به سرعت نزدیک به سرعت صوت ایجاد می‌گردد. با پیشرفت در تکنولوژی هوانوردی نظامی، هواپیماهایی مانند F / A-18F سوپر هورنت و F-22 رپتور، از سرعت صوت فراتر رفته و با شکستن دیوار صوتی، انفجارهای صوتی بلندی (صدای انفجاری ناشی از شکستن دیوار صوتی) را بر طبق قاعده‌ای منظم بوجود می‌آورند.
امواج صوتی در سطح دریا و در دمای استاندارد 22 درجه سانتیگراد، با سرعتی در حدود 340 متر بر ثانیه (m / s) (760 مایل در ساعت) حرکت می‌کنند. سرعت صوت در نسبتی مستقیم با دمای محیط اطراف و چگالی محیط، افزایش یا کاهش می‌یابد. بر این اساس، سرعت شکستن دیوار صوتی با توجه به شرایط جوی اطراف آن تغییر می‌کند. مثال ساده‌ای از شکسته شدن دیوار صوتی می‌تواند صدایی باشد که شلاق چرمی تولید می‌کند و آن هنگامی است که نوک آن سریعتر از سرعت صوت حرکت کرده و صدایی ناگهانی و بلند ( یک انفجار صوتی کوچک) تولید می‌نماید.
توجه به این مسئله حائز اهمیت است که هرچند عامه‌ی مردم به طور غیر ارادی تصور می‌کنند که سرعت صدا برابر با سرعت صوت در هوا است، اما بایستی گفت که در واقع این سرعت همواره بسته به چگالی و نوع محیطی که از آن عبور می‌کند، متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، سرعت صوت در آب تقریباً چهار برابر سرعت صوت در هوا یعنی در حدود 1500 متر بر ثانیه است.

به هنگام شکسته شدن دیوار صوتی، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

برای آنکه پی ببریم به هنگام شکسته شدن دیوار صوتی به وسیله‌ی یک شی، چه اتفاقی رخ می‌دهد، بایستی صوت را به عنوان موجی با سرعت محدود در نظر بگیریم. همچنین بایستی نظری بیاندازیم به اینکه چگونه جریان هوای اطراف هواپیما با افزایش سرعت آن تغییر می‌کند.

در کمتر از سرعت صوت:

هواپیماهایی که آهسته‌تر از سرعت صوت حرکت می‌کنند، اختلالاتی در فشار هوا ایجاد می‌کنند که به فاصله‌ای از هواپیما با سرعت صوت در حرکتند. جریان هوا زمان کافی جهت متفرق و پراکنده ساختن این اختلال فشار را دارد. در این شرایط، صدای هواپیما پیش از اینکه خود دیده شود، به گوش شخص ناظر می‌رسد.
شکسته شدن دیوار صوتی به چه معناست؟

سرعتی برابر با سرعت صوت:

شکسته شدن دیوار صوتی به چه معناست؟
هنگامی که هواپیما به سرعتی برابر با سرعت صوت می‌رسد، اختلالات فشاری کنار هم در جلوی هواپیما جمع می‌شوند. هواپیما به امواج فشاری که به دلیل نیروی رو به جلو بسیار قدرمتند موتور (نیروی رانش thrust) ایجاد می‌شوند، بسیار نزدیک می‌شود. این امر موجب افزایش ناگهانی و قابل توجهی در نیروى پسا (فشار وارده در جهت‌ عکس‌ حرکت‌ هواپیما بر بال‌ها و تنه‌ى آن) (drag) می‌شود، به گونه‌ای که جریان هوا زمان بسیار کمی برای انطباق داشته و درون دیوار یا مانعی متراکم می‌شود.

بیشتر از سرعت صوت:

شکسته شدن دیوار صوتی به چه معناست؟
همانطور که هواپیما سریعتر از صوت حرکت می‌کند، و به سرعت مافوق صوت می‌رسد، هوا به هیچ وجه شانسی برای انطباق نداشته و موجب به وجود آمدن امواج ضربه‌ای عظیمی شده که می‌تواند مرتبط با صدای مهیبی همچون انفجار باشد به گونه‌ای که صدای خارج شده از هواپیما بسیار دیرتر از خود آن به گوش شنونده و ناظر می‌رسد. صدایی انفجاری تنها زمانی که هواپیما از دید ناظر عبور کند به گوش او خواهد رسید، به گونه‌ای که هوا با عجله قصد پر کردن فضای کم فشار پشت هواپیما را دارد. هنگامی که یک جت دیوار صوتی را می‌شکند، بیشتر صدای انفجاری مانند صدای ناگهانی زودگذر اما بلند رعد و برق شنیده می‌شود. شدت یک انفجار صوتی با شتاب بالاتر یا پایین‌تر تغییر نمی‌کند، در عوض، اندازه و سایز هواپیما بر این شدت انفجار تأثیر می‌گذارد، به این معنی که هواپیمایی بزرگتر، مقدار هوای بیشتری را جابجا کرده و منجر به صدای انفجاری بلندتری خواهد شد.

دستاوردها و سوابق بشر

در اوایل دهه‌ی 1930 محققان توجه خود را متوجه‌ی چالش‌هایی کردند که خلبانان در حین تلاش برای رسیدن به سرعت‌های مافوق صوت با آنها مواجه می‌شوند. اگرچه مشخص شده بود که اشیاء دیگری، مانند گلوله‌ی تفنگ، گلوله‌ی توپ، و شهاب سنگ سریعتر از صوت حرکت می‌کنند، اما بسیار تردید داشتند که آیا یک هواپیما و یا یک فرد می‌تواند فشارهایی از حرکت با چنین سرعتی را تحمل کند یا خیر. نیروی هوایی ایالات متحده تصمیم گرفت که این نظریه‌ها را مورد آزمایش قرار دهد.
در نهایت، در 14 اکتبر 1947 پس از پشت سر گذاشتن تقریباً یک دهه تحقیق، چاک ییگر (Chuck Yeager) کاپیتان نیروی هوایی ایالات متحده نخستین فرد در تاریخ بشر بود که توانست به وسیله‌ی یک هواپیمای پژوهشی با قدرت موشک بنام Bell-X1 با موفقیت دیوار صوتی را بشکند. این رویداد راه را برای فضانوردی و اکتشاف فرازمینی انسان هموار ساخت. تا پیش از پایان دهه‌ی 1950، هواپیماهای جت به طور معمول این رکورد سرعت را می‌شکستند.
در 14 اکتبر سال 2012، دقیقا 65 سال پس از به نتیجه رساندن این شاهکار، فردی دیگر بنام فلیکس بومگارتنر (Felix Baumgartner) دیوار صوتی را شکست. اما، او این کار را به تنهایی و بدون کمک انجام داد، به این صورت که از بالونی هلیومی که در استراتوسفر با ارتفاع 125097 پا (24 مایل) از سطح زمین شناور بود، به بیرون پرید. فلیکس پس از این پرش، به مدت حدود 34 ثانیه به حالت سقوط آزاد باقی ماند و آن هنگامی بود که دیوار صوتی را شکست و به سرعتی در حدود 834 مایل در ساعت (24ر1 ماخ) رسید. این سرعت بالا به دلیل مقاومت هوا و فشار پایین موجود در استراتوسفر امکان‌پذیر بود.
با وجود اینکه امروزه این امر برای بسیاری از هواپیماها عادی شده، اما شکستن دیوار صوتی ارزان تمام نمی‌شود، به این دلیل که فشار و عبور از این دیوار هوایی میزان مصرف سوخت را بالا می‌برد. به همین دلیل است که خطوط هوایی تجاری از پرواز با سرعت مافوق صوت اجتناب می‌کنند. این موفقیت در شکستن دیوار صوتی برای تمام مردم سراسر دنیا الهام بخش بوده، و ثابت نموده است که با اراده و شجاعت هر مانع و سدی می‌تواند در نهایت شکسته شود.



      


به غیر از تجربه منحصر به فردی که سفر به فضا دارد، این سفر ممکن است تاثیرات خاصی را بر بدن داشته باشد که ممکن است مشکلات سلامتی کوتاه مدت و همچنین بلند مدت را در آینده به همرا داشته باشد . این مقاله شما را از مشکلات سلامتی احتمالی و تاثیرات منفی که سفر به فضا ممکن است بر بدن‌تان داشته باشد، آگاه می‌کند.

بیماری فضایی

حدود 60 الی 70 درصد فضانوردان، بیماری ناشی از حرکت را در فضا تجربه کرده‌اند، که این بیماری طی 2 تا 3 روز و به محض آن‌که آن‌ها به محیط فضا عادت ‌کنند، فروکش می‌کند.
همه ما می‌دانیم که بدن‌ ما به طور خاص برای زندگی روی زمین در نظر گرفته شده است. ما به خوبی به محیط زمین عادت کرده‌ایم که حتی کوچک ترین تغییری در این محیط می‌تواند آسیب مخربی بر بدن وارد کند و عملکرد اندام‌های مختلف را دچار اختلال می‌کند. این اختلال زمانی که فضانوردان به خارج فضا، جایی که شرایط محیط کاملا متفاوت از محیط زمین است، حرکت می‌کنند حتی بیشتر هم می‌شود.
لحظه‌ای که فضانورد از جو زمین خارج می‌شود، بدن او با توجه به تغییر در محیط، شروع به تجربه تغییراتی می‌کند. مهم‌ترین تغییری که همه ما می‌دانیم، نبود جاذبه و بی‌وزنی است. در حالی که روی زمین، بدن انسان به طور کلی به شرایط طبیعی زمین واکنش نشان می‌دهد و از این رو با آن سازگاری می‌یابد. از سویی دیگر، زمانی که فضانورد به فضا وارد می‌شود، بدن او شروع به واکنش دادن با شرایط عادی موجود در آنجا می‌کند. در حین انجام آن، انسان شروع به تجربه اثرات شدیدی در بدن خو می‌کند که در زیر مورد بحث قرار گرفته است. نگاهی به آن‌ها بی‌اندازید.

تاثیرات بی‌وزنی بر انسان

افزایش قد

هنگامی که فضانورد به فضا وارد می‌شود، به دلیل عدم وجود نیروی جاذبه، بدن، تراکم را تجربه نمی‌کند. این امر منجر به استراحت و در نهایت گستردگی و انبساط مهره‌ها می‌شود. این مورد بیشتر باعث کشیده شدن ستون فقرات می‌شود و فضانورد تقریبا حدود 0.5 متر بلندتر می‌شود. از آن‌جا که عضلات و رباط کمر کاملا شل می‌شوند، فضانورد ممکن است کمر درد شدیدی را تجربه نماید. با این حال، افزایش در قد موقتی است و هنگامی که فضانورد به زمین باز می‌گردد، قد او به مقدار اصلی خود برمی‌گردد.

تغییرات قلبی و عروقی تغییرات سیالی

بر روی زمین، قلب انسان خلاف نیروی گرانش زمین کار می‌کند و خون را برای پخش کردن به اندام‌های واقع در بدن، از قسمت‌های پایین‌تر بدن به سمت خود می‌کشد. با این حال، در فضا یا در شرایط نیروی گرانش صفر، قلب نباید برای چرخش خون به قسمت‌های بالا‌تر خیلی سخت کار کند، که این امر به تدریج به کاهش اندازه و عدم قرارگیری مناسب آن منجر می‌شود. فضانوردانی که در ماموریت‌های فضایی طولانی مدت از پیش تعیین شده هستند اما مشکلات قلبی عروقی غیر قابل تشخیص دارند در معرض خطر بیشتر ابتلا به عوارض شرایط خود هستند.
از آن‌جا که فضانوردان، ساکن محیطی هستند که فاقد کشش گرانشی است و تغییر عمده‌ای در عملکرد قلبی عروقی وجود دارد، تغییر جهت مایع در بدن آن‌ها رخ می‌دهد. در این وضعیت، خون که معمولا به طرف قسمت‌های پایینی بدن کشیده می‌شود، اکنون تغییر جهت می‌دهد و به سمت بالا، به طرف سر و تنه توزیع می‌شود. بدین دلیل، فضانوردان اغلب چهره پف کرده و سنگینی سر را تجربه می‌کنند. همچنین، یک نوع از عدم تناسب را می‌توان تجربه کرد، که در آن پاها از و سر و نیم‌تنه بالایی کوچکتر می‌شود.

تاثیرات تشعشع

جو زمین و میدان مغناطیسی از نفوذ اشعه‌های فضا بر سطح زمین که به زندگی موجودات زنده آسیب می‌رساند، جلوگیری می‌کند. با این حال، این لایه محافظتی در فضا وجود ندارد و از این رو، فضانوردان به طور مستقیم در معرض مقدار زیادی از تشعشات فضایی قرار دارند. مشکلات حاد مرتبط با سلامتی که به دلیل تشعشع ایجاد می‌شوند عبارتند از حالت تهوع، استفراغ، خستگی، آسیب پوستی، تغییرات درتعداد گلبول‌های سفید خون و سیستم ایمنی بدن. این مشکلات سلامتی ممکن است پس از آن‌که فضانورد به زمین باز می‌گردد، بهبود یابند. تاثیرات بلند مدت اشعه که ممکن است فضانورد آن‌ها را تجربه نماید شامل مشکلات بینایی، دستگاه گوارش، ریه‌ها و سیستم عصب مرکزی می‌باشد. اشعه ممکن است همچنین بر سلول‌های اندوتلیال یا همان پوشش نازک رگ‌های خونی تاثیر بگذارد،که ممکن است به بیماری عروق کرونر قلب منجر شود. علاوه بر این، قرار گرفتن در معرض اشعه برای طولانی مدت ممکن است منجر به اختلال در کارایی فضانورد گردد که خود این امر منجر به شکست ماموریت می‌شود.

بیماری حرکتی

همان‌طور که قبلا هم ذکر شد، بسیاری از فضانوردان، بیماری ناشی از حرکت در فضا را چند ساعت بعد از وارد شدن به فضا به شکل تهوع، استفراغ، سردرد و تشویش تجربه کرده‌اند. معمولا، بیماری ناشی از حرکت به واسطه تغییرات در گردش خون ایجاد می‌شود و علائم می‌توانند در عرض 2 تا 3 روز پس از گذشت پرتاب شدن به فضا، فروکش کند.

تاثیرات بر عضلات و استخوان‌ها

باتوجه به نیروی جاذبه صفر، بدن انسان در فضا شناور است. بنابراین، اگر فضانوردی بخواهد از نقطه‌ای به نقطه دیگر حرکت کند، او تنها باید به دیوارهای فضاپیما در خلاف جهت، مقدار کمی فشار وارد نماید. این کار مانع از کارکرد کافی عضلات است، در نتیجه آن‌ها را ضعیف‌تر می‌کند.
به طور مشابه، حتی استخوان‌ها در فضا خیلی استفاده نمی‌شوند، که ممکن است به بدتر شدن منجر شود و در نهایت، باعث پوکی ستخوان می‌شود. استخوان‌ها در قسمت پایین‌تر تنه وظیفه تحمل وزن بر روی زمین را انجام می‌دهند. زمانی که فردی به فضا وارد می‌شود، استخوان‌های پایین تنه دیگر باید وزن بالا تنه را نیز تحمل نماید و از این رو، شروع به شکننده و ضعیف شدن می‌کنند. با دوره‌های طولانی سفر فضایی، این وضعیت به یک سطح پیچیده پیشرفت می‌کند، تا جایی که افزایش شکست استخوان با آزاد شدن کلسیم و فسفر وجود دارد. کلسیم و فسفر آزاد شده که توسط بدن بازجذب می‌شود، استخوان‌ها را شکننده‌تر می‌سازد. علاوه بر این، آزاد شدن کلسیم می‌‌تواند خطر ابتلا به تشکیل سنگ کلیه و شکستگی‌های استخوانی را افزایش ‌دهد.
سفر فضایی تاثیرات زیادی بر عملکرد فضانورد دارد. بنابراین، برنامه تکنولوژیکی علم وفن‌آوری موسسه زیست پزشکی فضایی بین‌المللی یا به عبارت دیگر NSBRI درحال بررسی راه‌های به حداقل رساندن یا از بین بردن تغییراتی که در فضا در بدن انسان رخ می‌دهند، هستند و افزایش سطح عملکرد فضانوردان را در حالی که بتوانند در ماموریت‌های بلند مدت زنده بمانند را فراهم می‌کنند.




      

 


هواپیما یکی از بزرگ‌ترین اختراعات قرن بیستم بود و بعد جدیدی را به زندگی ما اضافه کرد. هواپیما یک اختراع مهم بود که چشم اندازهای جدیدی را برای توسعه‌های پیشرفته در زمینه‌ی هوانوردی باز کرد.
اختراع هواپیما روشی را که مسافرت می‌کردیم تغییر داد و هم چنین مسافرت را بسیار آسان ساخت. هواپیماها این فرصت را به ما دادند تا بخش‌های مختلف دنیا را سیاحت و کشف کنیم. از عهده‌ی وضعیت‌های اورژانسی مثل سیلاب برآمدن، آسان‌تر شد. هم چنین هواپیماها بخش مهمی از خدمات دفاعی شدند. سفینه‌های فصایی که امروزه می‌بینیم می‌توانند به دو نوع تقسیم شوند برای مثال سفینه‌های فضایی با بال ثابت و سفینه‌های فضایی با بال چرخان. قبلاً در قرن هیجدهم بالون‌های هوای گرم برای پرواز، طراحی و توسعه داده شده بودند. در سال 1783 بود که برادران مونتگولفیر برای اولین بار بالون هوای گرم را ساختند. کمبود فشار موتور برای نیرو بخشیدن به سفینه فضایی و عدم حضور ابزارهای جهت یابی، مشکلات اصلی مرتبط با بالون‌های هوای گرم بودند. اما این موضوع مردم را از کار کردن در زمینه‌ی توسعه و پیشرفت هواپیما باز نداشت و سرانجام هواپیما اختراع شد.

چه کسی هواپیما را اختراع کرد؟

برادران رایت از آمریکا، اولین هواپیما را اختراع کردند. برادران رایت به نام‌های ویلبر و اورویل در شانزدهم ماه آوریل سال 1867 و نوزدهم ماه آگوست سال 1871 به دنیا آمدند. آنها تحصیلات خود را بعد از دبیرستان ادامه ندادند و در عوض تصمیم گرفتند مغازه‌ی تعمیر دوچرخه باز کنند. آنها عادت به مطالعه‌ی آزمایشات و تحقیقات رخ داده در زمینه‌ی توسعه و پیشرفت هوانوردی داشتند. علاقه و شور و اشتیاق آنها برای هواپیماها منجر به توسعه‌ی اولین هواپیمای سنگین‌تر از هوا شد.

اولین هواپیما برای پرواز :

برادران رایت یعنی ویلبر و اورویل شروع به کار بر روی ایده‌ی ساختن هواپیما در سال 1899 کردند. آنها سرانجام موفق شدند اولین هواپیما را در هفدهم ماه دسامبر سال 1903 به پرواز درآورند. آن یک روز تاریخی بود چون قبلاً تلاش‌های زیادی برای تولید اولین هواپیما با شکست روبرو شده بود.

 

ایرو دینامیک :

دوره‌ی بین سال 1799 و 1809 از نقطه نظر توسعه و پیشرفت هواپیما، مهم بود. مفاهیم اساسی و بنیادین ایرو دینامیک توسط آقای جورج کایلی، بارونت انگلیسی (نجیب زادگانی که به طور ارثی بارون نبودند) پایه گذاری شد. او ایده‌ی هواپیماهای شیب دار که تصور می‌شد بالهای سفت و سختی دارند (برای پرواز) و مکانیزم به جلو راندن مجزا را (برای فشار موتور) پیشنهاد داد. ایده‌ی اصلی توسعه‌ی چنین هواپیماهایی تهیه‌ی سطح صاف و مسطح بود تا این که بلند شدن برای پرواز را فراهم کند.

گلایدرهای دستی :

کار اوتو لیلینتال، مهندس هوانوردی آلمانی، الهامی برای برادران رایت بود. گلایدرهای دستی که توسط لیلنتال ساخته شدند، پروازهای موفق زیادی را انجام دادند. اما آنها فاقد سیستم کنترل با امکان نیروی سوختی بودند. لیلنتال در طول این پروازها مجبور بود بالهای خود را پیچ و تاب دهد تا این که گلایدر را در جهت ویژه هدایت کند. لیلنتال در سال 1896 در تصادف گلایدر فوت کرد. برادران رایت، مطالعه‌ی پرواز و هواپیماها را به طور جدی بعد از این حادثه‌ی غم انگیز بر عهده گرفتند.

ماشین پرواز هیرام استیونز ماکسیم :

ماشین پرواز ساخته شده توسط هیرام ماکسیم طول بال 34 متری و طول کلی 44 متری داشت. دو موتور بخار مرکب با نیروی 360 اسب بخار برای به راه انداختن و نیرو دادن به این ماشین مورد استفاده قرار گرفت. با تمام قطعات بزرگ و حجیمی که در این طراحی جای گرفته بودند، این ماشین پرواز وزنی در حدود 5ر3 تن داشت. تست‌های انجام شده بر روی این ماشین پرواز، آشکار کرد که آن از لحاظ ایرو دینامیکی ناپایدار بود و نمی‌توانست به طور مناسب کنترل شود. این موضوع منجر به این شد که ماکسیم از تلاش‌های خود برای ساختن ماشین پرواز دست بکشد.

اولین هواپیمای اختراع شده :

ویلبر و اورویل رایت تلاش کردند بر محدودیت‌های گلایدر دستی آقای لیلنتال غلبه کنند. هم چنین آنها از مفهوم صفحه‌های شیب دار در اولین هواپیمای خود استفاده کردند. آنها موتور نفتی 12 اسب بخار و دو پروانه بر روی هواپیما نصب کردند. سفینه‌ی فضایی که آنها طراحی کرده بودند، هواپیمای دو باله با دو بال اصلی بود که یکی بر روی دیگری قرار گرفته بود. این دو بال به فراهم کردن نیروی بلند شدن بزرگ‌تر به هواپیما کمک می‌کردند. در نهایت در هفدهم ماه دسامبر سال 1903، اولین پرواز هواپیمای آنها در کیتی هاوک در کارولینای شمالی در آمریکا رخ داد؛ این پرواز 59 ثانیه طول کشید. هواپیما با رسیدن به ارتفاع 120 فوتی، مسافت 852 فوتی را پوشش داد. در کل چهار پرواز در آن روز صورت گرفت. از این چهار پرواز، پرواز ذکر شده در بالا، بهترین بود. منطقه‌ی کیتی هاوک به خاطر آب و هوای بادی و تپه‌های شنی خود برای پرواز انتخاب شد؛ چون این تپه‌ها در صورت تصادف به عنوان متکا عمل می‌کردند.
روش تاب دادن بال، توسط برادران رایت در اولین پروازشان مورد استفاده قرار گرفت. در روش تاب دادن بال، انتهای بال‌ها کمی قوس گرفتند. این موضوع، حرکت غلتشی هواپیما را آسان می‌ساخت و هم چنین به حفظ تعادل کمک می‌کرد. هواپیمایی که توسط برادران رایت طراحی شده بود، کنترل سه محوری داشت. این هواپیما در طول سه محور مختلف و در سه حرکت زیر، می‌چرخید.
• پرتابی : این حرکت هواپیما به بلند شدن و پایین آمدن دماغه کمک می‌کرد.
• غلتشی : چرخش در طول بلندترین محور هواپیما در این حرکت رخ می‌داد.
• انحرافی : در این حرکت هواپیما، محور افقی می‌چرخید.
سکان هواپیمایی که در انتهای دنباله هواپیما نصب شده بود در جهت مسیر یابی عمل می‌کرد. سفینه‌های فضایی مدرن امروزی نیز از این اصولی که توسط برادران رایت بنا نهاده شده است، پیروی می‌کنند.

تاریخچه‌ی هواپیما :

کار اساسی در زمینه‌ی پیشرفت و توسعه‌ی هواپیما، در قرن نوزدهم صورت گرفت. اما علاقه‌ی بسیار زیادی میان مردم راجع به هواپیماها، از زمان لئوناردو داوینچی وجود داشت. قبل از این که اصول ایرو دینامیکی کشف شوند، مشتاقان هواپیما از قانون هواپیمای بالزن پیروی می‌کردند. هواپیمای بالزن ماشینی بود که از مکانیزم پر زدن بالهای پرندگان استفاده می‌کرد. این هواپیما فقط در پیشرفت و توسعه‌ی ماشین‌های پرواز کوچک، موثر واقع شد و بلند شدن و به جلو راندن هواپیماهای بزرگ‌تر با این روش ممکن نبود. اگر چه هواپیما در سال 1903 اختراع شد اما فقط بعد از این که دولت آمریکا از آن برای سرویس هوا – میل استفاده کرد، محبوب شد. بعد از آن، هواپیماها محبوبیت کسب کردند و برای اهداف مختلف زیادی مورد استفاده قرار گرفتند.
هواپیماهای امروزی به طور تکنولوژیکی پیشرفته شده‌اند و دارای طراحی پیچیده‌ای هستند. هواپیمای ایرباس 380 که اخیراً راه اندازی شده است، بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری است. این هواپیما ظرفیت حمل 853 مسافر را دارد و با سرعت 900 کیلومتر بر ساعت پرواز می‌کند. آنتون اوف آن – 225 مریا، سنگین‌ترین سفینه‌ی فضایی دنیا است. از اختراع هواپیما در سال 1903 تا توسعه‌ی فضاپیماها و فضا ناوهای امروزی، بخش هوانوردی، دریایی از تغییرات را تجربه کرده است. البته اعتبار اینها به برادران رایت تک رو تعلق دارد. این سفر غیر قابل باور پیشرفت هواپیما، کنفسیوس بزرگ را تکریم و تحسین می‌کند که گفته بود : سفر هزاران مایلی با گام تنها شروع می‌شود.



      

 نقش نانوتکنولوژی در دفاع (1)

 

نویسنده: آجی لل
مترجمان: سید حسن صانعی، سیده بیتا مرتضوی، فائزه مسعودی فر



 


دوران رویاهای بزرگ سپری شده است. بر مبنای همین اصل، دانشمندان علم نانو را که معمولاً نانوتکنولوژی نامیده می شود ( NT ) به وجود آورده اند. (1) بسیاری پیش بینی می کنند که آینده جهان احتمالاً با این تکنولوژی اداره شود. در چند دهه اخیر، دانشمندان سراسر جهان پژوهش هایی به ویژه درباره استفاده از این تکنولوژی در پزشکی و الکترونیک انجام داده اند. در واقع محصولات جانبی نانوتکنولوژی پیشرفت های چشمگیری در حوزه هایی مانند تراشه های کامپیوتر، لوازم آرایشی مانند کرم های ضد آفتاب، شیشه های خود شوی ( Self – cleaning window ) و لباس های ضد لک گذاشته است.
نانوتکنولوژی با کاربردهای چندگانه اش قابلیت کاهش قیمت ها و توانایی ذاتی تولید مواد جدیدی را مانند آهن انعطاف پذیر و ضد زنگ دارد. این تکنولوژی در سراسر جهان به عنوان « نیروی صنعتی » پدیدار شده است. گروه بازرگانی اتحاد تجارت نانو برآورد می کند که در سال 2004 محصولاتی با ارزش سیزده میلیارد دلار آمریکا با دخالت نانوتکنولوژی تولید شده اند که این میزان کمتر از 0/1 درصد تولید جهانی است. ولی تا سال 2014، انتظار می رود این رقم نزدیک به 3 تریلیون دلار آمریکا، یا 15 درصد تولید کارخانجات برسد (2). این برآوردها پیش از فروپاشی اقتصادی جهان در سال های 2008 – 2009 بوده است. با این وجود، امیدواریم سرمایه گذاری در این زمینه کاهش شدیدی نداشته باشد، شاید صنعت خصوصی بتواند از طریق پژوهش و پیشرفت هزینه ها را کاهش دهد.
در دو سال گذشته بخش های مختلف صنعتی، از جمله مجتمع نظامی – صنعتی (3)، بر روی نانوتکنولوژی سرمایه گذاری کرده اند. مهمترین وجه این سرمایه گذاری ها، اکثراً سرمایه گذاری های چشمگیر در بخش غیرنظامی است. این سرمایه گذاری ها با دیدگاه قبلی که از جنگ جهانی دوم آغاز شد رقابت می کنند؛ دیدگاهی که پژوهش نظامی اصولاً به پیشرفت تکنولوژی های مختلف کمک می کند و این تکنولوژی ها پس از یک دوره زمانی در زمینه غیرنظامی نیز بکار گرفته می شوند. شایان ذکر است که ترانزیستورها، مدارهای مجتمع ( ICها )، کامپیوترها و اینترنت همگی نتیجه فعالیت های گران پژوهشی و پیشرفته متمرکز نظامی هستند. با این وجود، در قرن 21 بسیاری از تکنولوژی های نوپدید وارد بازار غیرنظامی می شوند و متعاقباً آن نظامیان از ویژگی های کاربری دوگانه بهره می برند. همین موضوع درباره نانوتکنولوژی نیز صدق می کند. در ابتدا، به این تکنولوژی به عنوان سکویی برای خلق شگفتی ها نگریسته می شد و به دلیل کاربردپذیری تجاری آن، بیشتر تمرکزش بر روی موضوعات غیرنظامی و تجاری بود. با این وجود، به تدریج بخشی از این تمرکز به سمت کاربرد پذیری نظامی آن نیز سوق پیدا می کند.
از آنجایی که این تکنولوژی در رابطه با سرمایه گذاری بر روی تحقیق و توسعه خیلی پرهزینه نیست، بسیاری از کشورهای درحال توسعه به این زمینه علاقه نشان می دهند. از آن مهمتر، کشورهای در حال توسعه دریافته اند که نباید در این زمینه عقب بیافتند و به جهان پیشرفته اجازه دهند تا همان طور که در سایر زمینه های مختلف در خیلی سال های گذشته مسلط بوده اند در این زمینه نیز چیره شوند. به همین دلیل، چند کشور در حال توسعه نیز اصولاً با تمرکز به کاربردپذیری غیرنظامی آن به عرصه نانوتکنولوژی می تازند (4).
جنبه تأسف باری که در مورد نانوتکنولوژی مشاهده شده است، افراط بیش از حد توانایی واقعی و اثبات شده آن است. تعریف نانوتکنولوژی تا حدودی مبهم به نظر می رسد، زیرا بسیاری از پژوهشگران، از جمله کسانی که روی سیستم های دارای مقیاس میکرومتر کار می کنند، می کوشند تا خود را زیر چتر نانوتکنولوژی بگنجانند. این افراط شامل پیش بینی های خوش بینانه درباره آینده نانوتکنولوژی نیز می شود. گواه این مدعا بحثی است که چند دانشمند مطرح کرده اند که « می توان دستگاه های برنامه ریزی شده روباتیک کوچکتر از 100 نانومتر ساخت تا به راحتی در جریان خون انسان گردش کنند، سلول های سرطانی را تشخیص دهند و پیش از این که تشکیل تومور دهند، آنها را از بین ببرند (5) ». اساساً این موضوع به این دلیل اتفاق می افتد که نانوتکنولوژی شامل بسیاری از مفاهیم پیچیده ای می شود که به آسانی دیده یا احساس نمی شوند و به نظر می آید این دانشمندان در نتیجه گیری عجله می کنند. به همان طریق مشاهده شده است که برخی ادعاها بیشتر بر اساس خیال و تصورات بنا شده است تا بر پایه واقعیت و علم.
به طور کلی، می توان گفت که درک نانوتکنولوژی دشوار نیست. علم ممکن است پیچیده باشد، اما اصول اولیه آن چنین نیست. 116 نوع یا عنصر اتم شناخته شده است. جهان و هر آنچه در آن است از اتم های یک یا چند عنصری این چنینی ساخته شده است. آرایش و ترکیب این اتم ها تعیین می کند که هر شی چه خواهد شد. عنصر کربن را در نظر بگیرید؛ گروهی از اتم های کربن را به شیوه ای خاص آرایش کنید تا شما گرافیت به دست آورید؛ آنها را کمی متفاوت بچینید، الماس به دست می آورید؛ آن را با اتم های اکسیژن ترکیب کنید، تا تبدیل به گازی شوند که در سرتاسر جو معلق است (6). در یک کلمه نانوتکنولوژی را می توان شیوه ای برای سازماندهی مصنوعی اتم ها نامید. این فصل بیشتر بر روی « آن حوزه از نانوتکنولوژی » تمرکز می کند که کاربردی، مرتبط و دست یافتنی باشد. تمرکز اصلی این فصل بر جنبه های نظامی نانوتکنولوژی است. تعداد اندکی از موضوعات مرتبط با آینده نانوتکنولوژی در سطح عمومی و به منظور نشان دادن طرز تفکر در این عرصه بحث می شود، ولی در حال حاضر غیر قابل دوام به نظر می رسد.

نانوتکنولوژی: تعریف و مفهوم

نانوتکنولوژی علم نوپدید قرن بیست و یکم است که با مهندسی مواد در مقیاس اتم ها و مولکول های مجزا سرو کار دارد. مواد نانوفاز ( nanophase ) که گاهی با این نام خوانده می شوند، به دلیل روش بسیار دقیقی که در آن ذرات تشکیل دهنده آن آرایش شده اند و شکل گرفته اند، اغلب ویژگی های جدیدی را نشان خواهند داد (7).
در واقع، نانوتکنولوژی دو مفهوم متفاوت ولی مهم دارد. یک معنای گسترده و وسیع آن شامل هر تکنولوژی است که با چیزی کمتر از اندازه 100 نانومترسرو کار داشته باشد. معنای دیگر آن، معنای اصلی است – طراحی و ساخت ماشین هایی است که در آن هر اتم و پیوند شیمیایی به دقت تعیین می گردد (8). ناریو تانیگوچی ( Nario Taniguchi )، استاد دانشگاه علوم توکیو، در سال 1974 واژه نانوتکنولوژی را معرفی کرد تا براده برداری ( تولیدات ماشینی – machining ) با اندازه های 0/1 تا 100 نانومتر را دربر گیرد (9). وی معتقد بود که نانوتکنولوژی اکثراً شامل « پردازش، جداسازی، ترکیب و تغییر شکل مواد با یک اتم یا یک مولکول » می شود (10).
در سال های اخیر کتاب بنیادی اریک درکسلر ( K. Eric Drexler )، با نام موتورهای تکوین ( 1986 ) این تکنولوژی را معرفی کرده و نظر بسیاری از پژوهشگران بخش های صنعتی و نظامی را جلب کرده است. با این وجود، تمرکز وی بیشتر بر روی بخشی از نانوتکنولوژی، به نام نانوتکنولوژی مولکولی است.
به طور کلی، نانوتکنولوژی را می توان به دو بخش متفاوت تقسیم کرد. نخست، نانوتکنولوژیِ ساختاری که به ساختارهای بسیار کوچکی مانند نانوکریستال ها و مولکول های پیچیده مرتبط می شود. در حال حاضر، اکثر پژوهشگران نانوتکنولوژی بر این مطلب متمرکز شده اند. نوع دیگر نانوتکنولوژی که اریک درکسلر آن را نانوتکنولوژی مولکولی نامیده به ماشین های بسیار کوچک، روبات ها، موتورها و کامپیوترهایی که اتم به اتم، کوچکتر از یک سلول ساخته شده اند مرتبط می شود. این نوعی از نانوتکنولوژی است که امید به تولید آزاد و ترس از نابودی محیط را افزایش داده است. نانوتکنولوژی ساختاری فقط در چند سال گذشته زمینه قابل قبولی برای پژوهش شد، ولی برای کاربردپذیری در سایر عرصه های پژوهش به سرعت در حال پیشرفت است. نانوتکنولوژی ساختاری عمدتاً کاربردهای تجاری دارد. انتظار می رود که نانوتکنولوژی ساختاری ما را در انجام بهتر کارهای موجود کمک کند. سرانجام پیشرفت ها در این زمینه می تواند به کامپیوترهای سریع تر، داروهای مؤثرتر، مواد قوی تر و موتورهای کارآمدتر منجر شود.
نانوتکنولوژی مولکولی (11) مسائل مختلفی را مطرح می کند. نخست آن که این تکنولوژی هنوز وجود ندارد! امروزه، ما می توانیم روبات هایی به اندازه حشرات بسازیم نه به اندازه سلول که مدنظر نانوتکنولوژی مولکولی است. بسیاری از ترس های مرتبط با نانوتکنولوژی به خاطر امکان خوهمتاسازی ( Self-replication ) است؛ ماشینی که می تواند کپی هایی را از خودش بسازد. اگر این مسئله به واقعیت بپیوندد، نمی دانیم با این اختراعات چه می توان کرد؟ آیا نانوتکنولوژی واقعاً می تواند « ماده چسبناک خاکستری » (12) تولید کند که تمام محیط را ببلعد و آیا می توان به آسانی جلوی چنین چیزهایی را گرفت؟ (13) در این مرحله، بسترسازی کردن تأثیر چنین احتمالات مبهمی برای کاربرد نظامی آنها غیرممکن است. هدف این فصل بررسی جزییات جنبه های قابل پرسش علمی و مرتبط با آینده نانوتکنولوژی نیست.
نانوتکنولوژی اغلب به تکنولوژی همه منظوره اطلاق می شود. این بدین دلیل است که در شکل تکامل یافته اش، ممکن است تأثیر چشمگیری بر بسیاری از صنایع و جامعه در سطح کلان بگذارد. به طور کلی نانوتکنولوژی محصولاتی با ساخت بهتر، بادوام تر، تمیزتر، ایمن تر و هوشمندتری را برای مصارف خانگی، ارتباطی، پزشکی، ترابری، کشاورزی و صنعتی عرضه می کند. همانند برق و کامپیوتر که پیش از نانوتکنولوژی پا به عرصه وجود گذاشتند، از نانوتکنولوژی نیز انتظار می رود که در اکثر جنبه های زندگی کارآیی خوبی داشته باشند. نانوتکنولوژی به عنوان یک تکنولوژی همه منظوره – هم برای مصارف تجاری و هم نظامی استفاده دوگانه ای دارد؛ برای ساخت سلاح و ابزار تجسسی قدرتمند (14).
صرف نظر از زمینه فعالیت یا اصول فیزیکی درگیر، نانوتکنولوژی در صدد توجه به مقیاس های کوچکتر از ویژگی های دائمی مواد پرحجم و طراحی جزییات دانه ای مولکول ها و اتم ها است. انجام کارها به این شیوه مزایای زیادی دارد. یکی از آنها، افزایش کارایی، سرعت و سایر عوامل اجرایی مرتبط با کوچک سازی است که این رویه در کامپیوترقابل توجه است. پژوهشگران پیش بینی کرده اند که مقیاس های نانویی جایگزین اجزای ریزتراشه می شود؛ به عنوان مثال، ترانزیستورهای مولکولی و سیم هایی که انرژی کمتری مصرف می کنند و می توانند با دقت بیشتری ساخته شوند. با این اجزای مولکولی، طراحان تراشه می توانند نه فقط میلیون ها، بلکه میلیاردها ترانزیستور روی یک تراشه پیاده کنند و عملکرد کامپیوتر را هزار برابر کنند (15).
مفهوم اصلی نانوتکنولوژی آرایش مجدد اتم ها بر اساس نیاز است. هر چیزی در این جهان از مولکول هایی ساخته می شود که آن ها نیز در حقیقت از اتم های کوچکتری تشکیل شده اند. ویژگی های یک ماده بیشتر به آرایش اتمی آن بستگی دارد. برای مثال به مورد دو اتم کربن، زغال سنگ و الماس دقت کنید. بنابراین، اگر شخصی بتواند آرایش اتمی داخل زغال سنگ را تغییردهد، می تواند از آن الماس به دست آورد! این جایی است که نانوتکنولوژی در آن گام می نهد. با کمک این تکنولوژی، حداقل از لحاظ تئوری، این امر دست یافتنی است (16).
قدرت واقعی نانوتکنولوژی این است که نه تنها محصولات بهتر، بلکه یک روند ساخت بسیار پیشرفته ای را ارائه دهد. به همین دلیل انتظار می رود که نانوتکنولوژی انقلاب صنعتی بعدی را به ارمغان آورد (17). از آنجایی که راه کارهای اصلی نانوتکنولوژی را می توان با هر مواد خامی استفاده کرد، کاربردهای بالقوه نانوتکنولوژی تنها با سرمایه گذاری، ساعت ها پژوهش و ابتکار معین می شود (18).

وضعیت کنونی نانوتکنولوژی

در اویل دهه 1980، وقتی که دو دانشمند IBM در سوئیس میکروسکوپ تونل زنی پویشی ( STM ) را اختراع کردند، نانوتکنولوژی کاربردی پا به عرصه ظهور گذاشت. میکروسکوپ تونل زنی پویشی، ابزار فوق العاده ساده ای است که تصاویری با جزییات جدید سطوح اتمی، رسانای برق را تولید می کند. میکروسکوپ های اتمی و مغناطیسی و نیز اختراعات IBM، دید مقیاس اتمی به سطوح غیررسانا را گسترش دادند و موجب چشم انداز مستقیم نیروهای سطحی مانند مغناطیس و اصطکاک می شوند. در سال 1990، IBM نشان داد که می توان STM را نه تنها برای تصویربرداری، بلکه برای تثبیت و استقرار اتم ها نیز استفاده کرد. اولین نمایش کاربرد نانوتکنولوژی توجه به لوگوی IBM با 35 اتم زنون بود و بلافاصله، این نماد معروفی از دقت مقیاس نانویی شد (19).
امروزه، پژوهشگران نانوتکنولوژی رویکردی دوگانه در ساخت دستگاه های نانویی دارند. اهداف رویکرد « بالا – پایین » ادامه کوچک سازی وسایل و ماشین های کنونی با بهبود شیوه های موجود و بکارگیری پیشرفت های اخیر تکنولوژی مانند لیتوگرافی با اشعه ایکس و نگارنده های پرتوی الکترونی است. در اینجا اتم ها و مولکول ها از مواد حجیم و گاهی غشاهای نازیک زدوده می شوند تا ساختار نانویی مطلوب به دست آید. در رویکرد « پایین – بالا » تلاش می شود که با تقلید از طبیعت و از طریق تحریک اتم ها و مولکول ها برای خود سامان دهی یا خودمونتاژی در سیستم های پیچیده ای که به صورت دستگاه ها و ماشین ها عمل می کنند، دقیقاً همانند درون سلول های زیستی شود. در این رویکرد اجزا توسط نیروهای فیزیکی / شیمیایی خود را آرایش می کنند (20). در این پیوستگی، اتم ها و مولکول ها به شیوه ای جفت می شوند که از طریق رسوب کنترل شده ( Controlled deposition ) بر روی پارامترهای واکنشی، مواد نانویی از اندازه و شکل مورد نیاز برخوردار شوند. این شیوه پایین به بالای ساخت « اتم به اتم » که قلمروی رویایی نانوتکنولوژیست ها است، هنوز برای ساخت دستگاه های الکترونیکی به واقعیت نپیوسته است زیرا آنها نمی توانند الگوهای متصل طراحی شده ای را تولید کنند.
هر رویکردی با چالش های خاص خود مواجه می شود. امروزه علم نانو به طور مساوی بین دو رویکرد تقسیم شده و انتظار می رود تا رویکردهای ترکیبی که خودمونتاژی در تکنولوژی های بالا – پایین موجود را در هم ادغام می کند پدیدار شوند (21). با این وجود، صنعت در این عرصه منتظر هیچ کشف مهمی نمی ماند، ولی به سرعت نوآوری های جدید ( در دسترس بودن، امکان پذیر بودن، و عملاً آزمایش شده ) را وارد عمل می کند. از این رو، کاربردهای نانوتکنولوژی به واقعیت پیوسته است.
تولید کنندگان اتومبیل در ایالات متحده بیش از یک دهه از لاستیک های نانونیی (22) برای بهبود ایمنی خطوط سوخت در وسایل نقلیه مسافربری استفاده می کنند و صنعت الکترونیک بر لاستیک های نانویی در مواد بسته بندی « برای مصونیت بهتر کالاها » و برای کمک به برداشت هرگونه بار الکتریکی پیش از این که به حد تخلیه جرقه ای برسد تکیه کرده است. امروزه، کار در زمینه نانو محدود به چند کشور خاص نمی شود. در عوض، در قسمت های مختلف جهان با سطوح مختلف پشتیبانی تخصصی و مالی اجرا می شود. ژاپن، کره، تایوان و کشورهای اروپایی از جمله اسکاتلند و هلند نیز نقش های مؤثری در گسترس توانمندی های نانوتکنولوژی ( غیر از ایالات متحده ) ایفا کرده اند – و جلب نظر به این تکنولوژی در سرتاسر جهان همچنان ادامه دارد (23).
میکروالکترونیک ها امروزه به طور روتین ساختارهای حدود 100 نانومتری را می سازند. بنابراین عصر ساخت نانویی، از یک جهت پیش از این وجود داشته، « و عصر علم نانو آغاز شده است، ولی عصر استفاده های عملی یافته های نانوتکنولوژی از ساختارهای نانویی هنوز ( تا شروع قرن 21 ) آغاز نشده است (24) ». ولی پیشرفت های زیادی در ربع دهه گذشته صورت گرفته است. پیشرفت در گسترش علم درمان شناسی ترکیبی نیز با اندازه نانو و سیستم های تحویل داروهایی با اندازه نانو در طول دهه گذشته قابل توجه بوده است (25).
به طور کلی، شناسایی اختصاصی تفصیلی بسیار جزیی گسترش در حوزه این تکنولوژی بسیار دشوار است. به این دلیل که نانوتکنولوژی موضوعی میان رشته ای است. از این رو، شیوه های مختلف فیزیکی، شیمیایی، زیستی و ترکیبی مختلفی برای آمیختن مواد نانویی وجود دارد. در تمامی این صحنه ها به طور همزمان کارهای مختلفی در حال انجام است و دستاوردهای آنها با سطوح مختلف موفقیت دیده می شوند.




      


نانوتکنولوژی و کاربردهای نظامی آن

نانوتکنولوژی اغلب به عنوان ابزار توانمندسازی عمل می کند که به شیوه ای مهیج کاربردها را بهبود می بخشد. انتظار می رود که این تکنولوژی اساس بسیاری از کاربردها در صنایع دفاعی شود. تأثیر بالقوه نانوتکنولوژی بر مجموعه نظامی – صنعتی زیاد بوده است. در طول چند سال گذشته، حاصل پژوهش های نانوتکنولوژی منجر به مواد محکم و سبک وزنی شده است که توانسته بر صنایع دفاعی تأثیر عمیقی بگذارد. کاربردهای دفاعی نانوتکنولوژی بسیار زیاد است؛ از حس گرهای WMD، کیت های حفاظتی رزمنده ( زره هوشمند، استتار فعال )، و کمک های پزشکی ( مهار سرایت بیماری ) گرفته تا مواد خوددرمانی و نانوالکترونیک را شامل می شود. نانوتکنولوژی بیش از یک تکنولوژیِ در حال تکامل است و از دیدگاه نظامی بیشتر در مرحله پیدایش است و از این رو بسیاری از کاربردهای نظامی در واقع احتمالات نظری هستند که نیازمند تحقیق و توسعه عمیق تری می باشند. همچنین در این مرحله اولیه گسترش، در بسیاری از دولت ها ممکن است به دلیل چالش های تکنولوژیکی، هزینه ای و نبودن ارزش ثابت شده این تکنولوژی در میدان جنگ، بی میلی ذاتی برای سرمایه گذاری در این تکنولوژی در دفاع، وجود داشته باشد.
در حال حاضر، مواد نانویی که از ویژگی های شیمیایی، فیزیکی و مکانیکی بی نظیر و سودمندی برخوردارند، پتانسیل خود را برای انواع گسترده کاربردهای دفاعی به نمایش می گذارند. مواد نانویی پیشرفته به وسیله ویژگی های جدیدی مانند نسبت های مقاومت ارتقا یافته به عرض ( Improved strength to width ratios )، برای پیشرفت تسلیحات کنونی و سخت افزارهای نظامی کاربرد دارد یا بازتاب پذیری را برای کاربردهای مخفی به پرتوهای الکترومغناطیسی تصحیح می کند. همچنین، سیستم های کامپیوتری بادوام برای موشک ها و سایر تسلیحات را می توان با استفاده از الکترونیک مولکولی ساخت. این علم که « مولِترونیک » نیز نامیده می شود از واحدهای مستقل مولکولی برای ساخت اجزای الکترونیکی استفاده می کند. با بهره گیری از ویژگی های مهندسی ژنتیک، از لحاظ تئوری می توان نانوماشین هایی ساخت که به چند جز از وسایل نقلیه خسارت وارد کنند؛ مثلاً ممکن است لاستیک تایرهای وسایل نقلیه نظامی را خراب کنند. همانند سلاح های غیرمهلک، مواد شیمیایی روی جاده ها پخش می شود تا تایر وسایل نقلیه را آب (ذوب) کند. در خطوط مشابه، تکنولوژی که بیو و نانو را ترکیب می کند ممکن است برای آسیب به تایرهای وسایل نقلیه نظامی به وجود آیند و به خاطر اندازه نانوماشین های استفاده شده برای این هدف، دشمن هرگز متوجه این نیّت نخواهد شد (26). پاراگراف های بعدی نگاهی به چندین کاربرد موجود و مربوط به آینده نزدیک نانوتکنولوژی و تأثیر آنها بر ارتش می اندازد. به منظور این بحث، بیشتر کاربردهای خاصی که نانوتکنولوژی بر آن واقعاً تأثیری گذاشته است یا انتظار می رود در آینده نزدیک تأثیر گذارد مدنظر قرار گرفته است.

الکترونیک، کامپیوتر، حسگر

تصور می شود که پیشرفت های انجام شده در علوم میکروالکترونیک، فوتونیک و مغناطیس با هم، قابلیت های کامپیوترها و پیوندهای ارتباطی را بالا ببرند (27). الکترونیک حوزه ای است که نانوتکنولوژی در آن به ثمر نشسته است. استفاده از کاربردهای نانوتکنولوژی هزینه را کاهش و عملکرد حافظه، نمایشگرها، پردازشگرها، اجزای فعال با نیروی خورشیدی و سیستم های جاسوسی جاسازی شده را افزایش می دهد (28). انتظار می رود که کوچک سازی، ریزپردازشگرها را برای سریع تر کار کردن، و در نتیجه بالا بردن هر چه بیشتر سرعت محاسبات کمک کنند. این امر تنها زمانی امکان پذیر است که این تکنولوژی بتواند حجم زیاد گرمای تولید شده به دلیل سرعت های بیشتر توسط این ریزپردازشگرها را از بین ببرد. مواد نانویی بهترین راه حل ها را برای شکستن این سدها به صنعت ارائه می کنند (29). با این وجود، شیوه های کنونی، مانند فوتولیتوگرافی ( فرآیندی که با آن شکل هایی با مقیاس کوچک از آی سی ها خلق می شوند )، که برای تولید تراشه های سازنده ساختارهای کوچکتر از 100 نانومتر استفاده می شوند، هزینه زیادی در پی دارد. در حال حاضر، اقداماتی برای بادوام تر کردن گزینه های ارزانتر مانند لیتوگرافی با پرتوی الکترونی و لیتوگرافی نرم صورت می گیرد (30).
در برخی موارد محدودیت های تکنولوژی های دیگر که با تجهیزات نانوتکنولوژی در کنار هم قرار می گیرند پیشرفت در زمینه نانوتکنولوژی را تضعیف می کنند. برازاندن سیستم های الکترونیکی نانوتکنولوژی به دستگاه بسیار کوچکی شاید امکان پذیر باشد. ولی از آنجایی که باطری ها نمی توانند به موازات آن کوچک شوند، تأمین نیرو ممکن است با مشکل روبرو شود. پس یک سیستم با اندازه میکرومتر همچنان به پشتیبانی نیرویی به بزرگی سانتیمتر نیاز خواهد داشت. در چند مورد برای سیستم هایی که با رادیو با فاصله دور ارتباط برقرار می کنند آنتن های بزرگتری نیاز است (31). در آینده نزدیک ممکن است سیستم های نانوالکترونیکی تحت چنین محدودیت هایی تولید شوند.
یک حسگر معمولاً ویژگی های محیطی مانند دما، الگوهای نوری و مقاومت میدان مغناطیسی را به یک ولتاژ الکترونیکی تبدیل می کند و سپس این اطلاعات را پردازش کرده و انتقال می دهد. نانوتکنولوژی به جای حسگرهای سانتی متری حسگرهای کوچک تری با اندازه های کمتر از میکرومتر را می پذیرد (32).
در آینده، ممکن است قرار دادن هزاران حسگر این چنینی در منطقه ای خاص برحسب نیاز میسر باشد. همچنین، حسگرهای ساخته شده از مواد نانوکریستالی شدیداً به تغییر در محیط حساسند. کاربردهای نوعی برای چنین حسگرهایی دودیاب ها، یخ یاب ها بر روی بال های هواپیما، حسگر عملکرد موتور اتومبیل و غیره می باشند (33).
سال ها است که انقلاب الکترونیک و ارتباطات، تبدیل تجهیزات حجیم و ایستا را به دستگاههای سبک و قابل حمل امکان پذیر ساخته است. بهترین نمونه آن می تواند کامپیوترهای لپ تاپ و تلفن های موبایل باشد. با این وجود، این تجهیزات با توجه به منبع انرژی شان از ضعف عمده ای رنج می برند (34). در حال حاضر، به ایجاد انواع جدید منابع انرژی به ویژه برای لوازم سیار مانند لپ تاپ و تلفن های موبایل نیاز است. همانطور که قبلاً در چند نمونه دیگر نیز توضیح داده شد، تجهیزات مبتنی بر نانوتکنولوژی از محدودیت عدم حضور تأمین انرژی سازگار رنج می برند. تکنولوژی ها امروزه دریافته اند که باید راه حلی برای این محدودیت از طریق ریشه نانوتکنولوژی بدست آورند. همچنین، پژوهش های بیشتر در این زمینه می تواند این تکنولوژی ها را در محقق ساختن موج بعدی رشد فن آوری اطلاعات، « محاسبات فراگیر » (35) ( توسط نانوتکنولوژی )، کمک کند.
از دیدگاه نظامی، استفاده از نانوتکنولوژی در زمینه الکترونیک، کامپیوترها و حسگرها به ویژه بر محورکاهش اندازه ابزارهای کنونی می چرخد و نه تنها باعث بازدهی انرژی، بلکه موجب بازدهی عملکرد آنها نیز می شود.

دفاع زیستی

پس از واقعه یازدهم سپتامبر، پاسخ به بیوتروریسم به شکل اختراع تکنیک های جدید به سرعت افزایش یافت. نانوتکنولوژی به عنوان جبهه جدیدی در دفاع زیستی زود پدیدار می شود. در حال حاضر، نانوتکنولوژی ابتدا به سوی پیشرفت حسگرهای زیستی استفاده می شود. یک دستگاه حسگر برای یافتن عامل های گاز – اعصاب در جو بر اساس کاربردهای نانوتکنولوژی در حال گسترش است (36). این تکنولوژی همچنین در تولید انبوه طیف سنج های زیستی شیمیایی که برای ردیابی عامل های جنگی استفاده می شوند مفید واقع شده است (37).
تکنولوژی ای همانند حسگر تشخیص سمی بودن وجود دارد که دارای سکوی ریزتراشه تک سلولی است. با این تکنولوژی، اهداف مولکولی را می توان به درون سلول وارد کرد یا سلول را می توان در زمان نظارت مداوم برای مرگ سلول به آسانی در مواجهه با محیط قرار گیرد، - بازخوانی مستقیم و نسبتاً لحظه ای است. این سکو وسیله نفوذ به کاربردهای دارویی و زیست جنگی است (38).
سلول ها که در آنها بسیاری از فعالیت های زندگی و کنش های سطوح پروتئینی اتفاق می افتد، با نانومتر ارزیابی می شوند. کشورهای معدودی بر روی ماشین ها و ابزارهای بسیار کوچکی که می تواند وارد بدن انسان شوند کار می کنند. این یک میلیونم میلیمتری [ همان نانو ] جهان کنونی بیوتکنولوژی است. با استفاده از بزاق دهان، خون یا مایعات بدن می توان با پاتوژن هایی مانند ویروس ها، حسگرهای زیستی نانویی را برای کار قابل اعتمادی به وجود آورد. در مهندسی بافت، می توان با استفاده از نانوفیبرها، یک داربست تنها با قطر 50 نانومتر ساخت. اینها اسرار زندگی هستند و آنها در مقایس نانو رخ می دهند. هزینه های پیشرفت داروها و ویروس ها را می توان با استفاده از نانوتراشه ها برای آزمایش داروهای مختلف یا ترکیبی از مواد شیمیایی و واکسن ها کاهش داد (39). در حال حاضر، نانو تکنولوژی در رابطه با گسترش کاربردهای مختلف مستقیم و غیرمستقیم سودمند برای اهداف دفاع زیستی نویدبخش است.
ذرات نانویی برای ایجاد یک محرک زیستی که از پاتوژن های خطرناک تقلید می کند مفید است، پیشرفتی که آزمودن سیستم های ردیاب را آسان می کند (40). سلاح های زیستی مونتاژ شده را می توان با استفاده از نانوذرات فوق العاده ظریف ضدعفونی کرد. به عنوان مثال، نانوذراتی که از هوا منتقل و از اکسید منیزیم ساخته می شوند و سایر اجزای واکنش پذیر می توانند مقاومت دمایی هاگ های باسیلوس گلوبیجی را که شبیه سازی شده سیاه زخم است، تخریب کنند. این اتفاق در شرایط دمای اتاق رخ می دهد. هاگ های باسیلوس سرئوس یا ای کولای را نیز می توان به همین صورت با استفاده از فرمول بندی نانوذرات ضدعفونی کرد (41).

کاربردهای ناوگان دریایی

این تکنولوژی امکانات مختلفی را برای استفاده در حوزه دریایی، به خصوص برای نیروی دریایی، گاردهای ساحلی و کشتی رانی بازرگانی، از لحاظ امنیت نشان می دهد.
در حال حاضر، اقداماتی برای گسترش نسل بعدی ناو جنگی تمام الکترونیک که بتواند انقلابی در کاربری تسلیحاتی و نیروی انسانی توسط نیروی دریایی انجام دهد، در حال پیگیری است. معماری سیستم ناو جنگی الکتریکی می تواند در سرتاسر کشتی، توان الکتریکی همراه کشتی را که توسط نیروگاه های انرژی کشتی و سیستم مکانیکی رانش تولید می شود فراهم کند. سیستم های الکتریکی استاندارد عرشه در حال حاضر توانایی توزیع این حجم بالای انرژی الکتریکی به تمام قسمت های کشتی را نداشته و استفاده از سلاح ها و حسگرهای پیشرفته که به انرژی بسیار زیادی نیاز دارند را غیرعملی می کند. در اینجا، از طراحان و تولیدکنندگان انتظار می رود تا برای استفاده بیشتر از تکنولوژی نانوالکترونیک و میکروالکترونیک سرمایه گذاری کنند. این تکنولوژی احتمالاً یکی از اجزای حیاتی معماری سیستم کشتی محسوب می شود. « این بسته های الکترونیکی در مقیاس های میکرو و نانو احتمالاً تحت شرایط شدیداً ناگوار ناشی از نوسانات فعال همزمان، تراکم بالای جریان، بارهای انرژی و دمای زیاد، قابلیت اطمینان را حفظ می کنند » (42).
نیروهای دریایی پیشرفته ای مانند نیروی دریایی ایالات متحده به علم نانو و نانوتکنولوژی به عنوان حوزه های افزایش اهمیت و فرصت می نگرند. سازمان های تحقیق و توسعه نیروی دریایی ایالات متحده زیرساخت حیاتی برای اجرای کار چند تخصصی در مقیاس نانو را فراهم کرده، و ایجاد مسیرهای حیاتی انتقال علم نانو و نانوتکنولوژی به تمامی کاربردهای مورد نظر نیروی دریایی، مانند مهمات غیرحساس ایمن جنگ را در اختیار گذارده است.
مؤسسات دانشگاهی ایالات متحده نیز کارهای پژوهشی بدیعی پیرامون راه های ترکیب کردن رویکردهای نانو در مواد انرژی دار در جبهه های توسعه و تولید مواد انجام داده اند. محصولاتی مانند نانو کامپوزیت های (43) درجه بندی شده از لحاظ عملکردی در حالی که فرصتی برای کاهش هزینه ها فراهم می کنند، نمونه های جالبی از ظرفیت نانوتکنولوژی برای آوردن اختراعات از فکر به عمل هستند (44).
متخصصان (45) بر این باورند که نانوذرات را می توان برای علامت گذاری کشتی ها، قایق های ماهیگیری، کانال های قابل کشتی رانی و لنگرگاه های ایمن بدون محدودیت استفاده کرد. کریستال ها در رنگ، سوخت، مواد روغنی، به ویژه مواد شیمیایی، چسب و غیره حل می شوند و دارای پروتکل های شناسایی منحصر به فردی هستند که منطقه را با استفاده از منابع نور از پیش تعیین شده روشن می کنند. بدیهی است که می توان این ها را با توجه به نیازهای خاص مشتریان طراحی کرد و به جز نمایندگان مجازی که آنها را طراحی کرده اند به راحی قابل جعل، قابل تغییر یا از بین رفتنی نیست. چنین سیستم های مبتنی بر نور، نظارت از طریق آسمان، سطح و زیر سطح را در برابر تهدیدهای مختلف از جمله وسایل حمل و نقل زمینی و قایق های مخفی، زیردریایی های کوچک، وسایل تحویل شناگرها، شناگرها و غواص ها فراهم می کنند. این سیستم برای تأمین مایحتاج عملیاتی ویژه نظارت یا دفاع بندر به راحتی قابل سازماندهی است. این ویژگی ها در مورد اکثر سیستم های قراردادی شاخص / ایمنی مصداق ندارد.

پی‌نوشت‌ها:

1. نسخه خلاصه شده این فصل در Strategic Analysis, Vol. 33,Issue 2, March 2009. منتشر شده است.
2. سرمقاله، گزارشگر علمی، آوریل 2007، دهلی نو، شماره 5، برای جزییات بیشتر در خصوص بازار جهانی نانوتکنولوژی لطفاً به مقاله ای که تحلیل گر بیوتکنولوژی، مایکل راسن در ساِیت MidwestBusiness.com نوشته است مراجعه کنید.
3. رییس جمهور پیشین ایالات متحده دوایت آیزنهاور از عبارت « مجتمع صنعتی – نظامی » برای بیان و توصیف مفهوم ارتباط بین سیاست، صنعت و دفاع ملی که در طی جنگ جهانی دوم شکل گرفت استفاده کرد.
4. هندوستان ممکن نیست از انقلاب نانوتکنولوژی عقب بماند. وقتی جهان با نانوتکنولوژی هدایت می شود، ما نباید آخرین دریافت کننده آن باشیم. پروفسور سی ان آر رائو مدیر شورای مشورتی علوم هندوستان.
5. رون داگانی، « از پایین به بالا ساختن » به: http://pubs.acs.org/ cen/ nanotechnology/
7842/7842research.html (accessed on 16 october 2007) مراجعه شود.
6. جان رابرت مارلو، « درک مفهوم نانوتکنولوژی »، به: http://www.scifidimensions.
Com/ May04/ digitalmatter.htm(accessed on 24 February 2009) مراجعه شود.
7. « شکافتن ایمن آب آرسنیک » مراجعه شود به: http://www.ruimbaanvoornederland.n1/nieuws/brief, 11? id= 62 (BBC News April 2007) (accessed on 14 April 2007)
8. جی. استارز هال، « آینده نانو » (دهلی نو، انتشارات ماناس، 2006) شماره 21.
9. با توجه به کامل ترین تعریف، نانوتکنولوژی تکنولوژی ای است که در هر جایی در مقیاس نانومتر عمل می کند. یک نانومتر یک میلیاردم (9 – 10) متر است. این همان محدوده اتم، کوچکترین واحد یک عنصر، است.
10. ان. تانیگوچی، « درباره مفهوم اولیه نانوتکنولوژی در توکیو: گروه مهندسی ابزار دقیق ژاپن، 1994 ».
11. سال های زیادی است که درباره نانوتکنولوژی مولکولی بحث می شود ولی تا موفقیتی بزرگ راه زیادی هست. رند در سال 1995 گزارشی با عنوان « پتانسیل نانوتکنولوژی برای تولید مولکولی » منتشر کرد که توسط مکس نلسون و کالوین شیپباو نوشته شده است و چارچوبی برای این موضوع تنظیم کرده است.
12. « ماده چسبناک خاکستری » به شرایط فرضی آخر دنیا اشاره دارد که شامل نانوتکنولوژی مولکولی می شود که در آن روبات های خود شبیه ساز غیرقابل کنترل تمام موجودات زنده روی زمین را می خورند و موجودات شبیه خودشان را می سازند.
13. کریس فونیکس، « علم، نانوتکنولوژی و وظیفه شناسی »، اکتبر 2002 مراجعه کنید به:
http:/www.nanotech-now.com/Chris-Phoenix/science-nanotechnology- responsibility.htm, (accessed on 11 April 2007).
14. « نانو تکنولوژی چیست؟ » به: http://crnano.typepad.com/crnblog/2004/05/
What_is_nanotec.html (accessed on 24 June 2007) مراجعه شود.
15. « مقدمات نانوتکنولوژی » مراجعه کنید به:
http://www.nanoclub.ca/basics.php (accessed on 5 January 2008).
16. « دنیای نانو فرا می رسد » مراجعه کنید به:
http://neworder.box.sk/news/3315 (accessed on 28 January 2007).
17. « نانو تکنولوژی چیست؟ » مراجعه کنید به:
http://crnano.org/whatis.htm (accessed on 23 July 2007).
18. شرلی ان جکسون، « همکاری بین المللی: قدرت مضاعف و سهیم شدن در منافع » به:
http://www.rpi.edu/president/speeches/ps032406-kanpur.html (accessed on 23 November 2007) مراجعه شود.
19. نانوتکنولوژی در مناطق خلیجی سانفرانسیسکو: طلوع عصر جدید (گزارش کنسرسیوم علوم و نوآوری منطقه خلیجی [ BASIC ]، سانفرانسیسکو، 2005)، 9.
20. جارگن آلتمن، نانوتکنولوژی نظامی (لندن: راتلج، 2006)، 20
21. جارگمن آلتمن، نانوتکنولوژی نظامی (لندن: راتلج، 2006)، 20 و سولوبا کی. کولکارنی، نانوتکنولوژی: قواعد و قسمت ها (دهلی نو، شرکت نشر کاپیتال، 2007) و سریزار کی. چاری، تکنولوژی های اطلاعات، نانو و بیو، همگرایی آنها، و مفهوم امنیت، گزارش NIAS، 79، 2003.
22. نانولوله های متفاوتی مانند نانولوله های کربنی، نانوتیوب های غیرآلی و نانوتیوب های DNA وجود دارند. از میان این نانوتیوب های کربنی (CNT) قابلیت پذیرش بیشتری دارند. آنها لوله های اتم های کربن هستند که حدود یک نانومتر قطر دارند. آنها کاربردهای مختلفی از الکترونیک تا بینایی سنجی تا مهندسی مکانیک دارند. پی. دی. بادونی، « نگاهی به نانولوله های کربنی »، الکترونیک برای شما، می 2007، 52 – 58.
23. http://www.nanovic.com/au/?a=education.history&p=30 (accessed on 20 February 2007).
24. جرج ام. وایتایدز و کریستوفر لاو، « هنر کوچک ساختن »، ساینتیفیک امریکن (2001).
25. راث دانکن « داروهای نانویی ضد سرطان: وضعیت کنونی و فرصت های آینده »، مؤسسه ملی سرطان، موسسه ملی سلامت ایالات متحده، به:
http://nano.cancer.gov/ meetings-events/ nanotech_seminar_series_abstract_ duncan. asp (accessed on 23 December 2007). مراجعه شود.
* سلاح های کشتار جمعی – مترجم
26. موریس سیلوین، نانوتکنولوژی (دهلی نو: ساروپ اند سانز، 2006) 91 – 92.
27. جارگن آلتمن، نانوتکنولوژی نظامی (راتلج، لندن، 2006)
28. http://www.foresight.org/ challenges/ infotech.html (accessed on 25 December 2007).
29. آر. وی. رامانوجان، « الکترونیک با ساختار نانو و مواد مغناطیسی »، سازانا 28، قسمت 1 و 2 ، (فوریه/ آوریل 2003): 82.
30. جرج ام. وایتسایدذز و کریستوفر لاو، « هنر کوچک ساختن »، ساینتیفیک امریکن (2001).
31. جارگن آلتمن، نانوتکنولوژی نظامی (راتلج، لندن، 2006) 73.
32. جارگن آلتمن، « کاربردهای نظامی نانوتکنولوژی: چشم اندازها و نگرانی ها »، سکیوریتی دایالاگ 35، شماره 020041)، 67.
33. برای جزییات بیشتر درباره کاربرد نانوتکنولوژی در عرصه هوا و فضا مراجعه شود به:
/http://www.nanoforum.orgdateien/temp/Nanotechnology%20in%20Aerospace. Pdf? 19042007135603, (accessed on 18 July 2008).
34. در حال حاضر محققان به دنبال روش های مختلف تولید نیرو در ابعاد کوچک هستند (به آنها مولدهای نانویی می گویند). شان لینگ وانگ، « نانوتکنولوژی خودساخته »، ساینتیفیک امریکن ایندیا، (2008)، 54 – 59.
35. محاسبات جامع به محیطی گفته می شود که در آن دستگاه ارتباطات غالب از نسل تلفن های هوشمند است که قادرند به عنوان تلفن، دستگاه باند پهن اینترنت، محصولات بازی های ویدئویی، و نت ورکها و اطلاعات حسگر دسترسی متفاوت سرویس دهند. مانند نسل کنونی دسکتاپ های اتصال باندهای پهن، دستگاه محاسبات جامع همیشه روشن خواهد بود، و همیشه بر فضای سایبری معلق خواهد بود.
36. مهندسان دستگاه حسگر جنگ های زیستی با تولید انبوه ساخته اند، مراجعه کنید به:
www.nanotech-now.com/news.cgi? story_id=07929 (accessed on 24 July 2007). First published at http://www.spacedaily.com/ news/ terrorwar-05g.html. 14 February 2005.
37. News.nanoapex.com/modules.php?name=News&file=articled&sid=846 (accessed on 12 January 2008).
38. www.nanovip.com/directory/Detailed/677.php (accessed on 15 December 2007).
39. مانوئل سریجو، « ویروس کشنده کوبا و نانوتکنولوژی جدید » مراجعه کنید به:
www.amigospaisguaracabuya.org/oagmc087.php (accessed on 24 May 2007).
40. عامل شبیه سازی شده که از سلاح های ترور زیستی تقلید می کند
http://goliath.ecnext.com/coms2/gi_0199-775176/Simulated-agent-mimics- bioterror.html#abstract (accessed on 7 July 2008).
41. آشوتاش شرما، جایش بلار، آرشانا شرما، پیشرفت های علم نانو و نانوتکنولوژی (دهلی نو: مؤسسه ملی ارتباطات اجتماعی و منابع اطلاعاتی، 2006)7.
42. جان دلا کانترادا، « کمک تکنولوژی جدید به نیروی دریایی » مراجعه کنید به:
http://www.voyle.net/Nano%20Defence/Defence%202004-0022.htm (accessed 26 December 2007).
43. نانو کامپوزیت هایی که به صورت کارکردی درجه بندی شده اند مقاومت و سختی بالاتری برای کالاها ارائه می دهند.
44. رابرت کاوتسکی، « سیستم های فعال و نانوتکنولوژی – نگاهی به جلو»، دفتر تحقیقات نیروی دریایی، آرلینگتون، VA، ایالات متحده آمریکا، مراجعه کنید به:
http://www.cecd.umd.edu/ pdf/ energsys.pdf (accessed on 23 March 2007).
45. برای درک پتانسیل کلی این تکنولوژی لطفاً مراجعه کنید به:
J. Stross Hall, Nanofuture (New York-New Delhi: Promethuus Books and Manas, 2006).

منبع مقاله :
لل، آجی، (1390)، تکنولوژی های استراتژیک برای نیروهای انتظامی (راهگشای مرزهای جدید)، ترجمه: سید حسن صانعی، سیده بیتا مرتضوی و فائزه مسعودی فر، تهران، نشر اندیشمند، چاپ اول



      

 نقش نانوتکنولوژی در دفاع (2)

 

نویسنده: آجی لل
مترجمان: سید حسن صانعی، سیده بیتا مرتضوی، فائزه مسعودی فر



 

 

فضا و سایر کاربردهای دفاعی

امروزه میادین جنگ به انتقال دقیق تر قوا، با آسیب های جنبی کمتری نیاز دارند. این امر می تواند با استفاده هوشمندانه از حسگرها و ابزارهای مختلف فن آوری اطلاعات فراهم شود. در دسترس بودن مواد ساختاری قوی تر و سبک تر و مواد منفجره و باروت های قابل اطمینان که انرژی بیشتری را رها می کنند به این اتفاق کمک می کنند. وزن نقش حیاتی در رابطه با عملکرد هرگونه سکوی انتقال تسلیحات در کشتی یا در هواپیما ایفا می کند. صرف نظر از وزن سلاح روی کشتی، وزن سکوی آن نیز حیاتی است. هر چه وزن کمتر باشد، قابلیت مانور دادن سکو بیشتر است. طراحی و توسعه سکو اصولاً به وزن، استحکام، نوع و کیفیت مواد استفاده شده برای ساخت آن بستگی دارد. چنین مواد خورنده با آسیب پذیری کمتر در ساخت کشتی ها، زیردریایی ها، هواپیماها و ماهواره ها مفید هستند. انتظار زیادی از مواد نانوساختار در کاربردهای ساختاری می رود. نانو کامپوزیت ها قبلاً راه خود را به خودروها باز کرده اند و به 10 – 15% پیشرفت های وزن و قدرت آنها رسیده اند و انتظار می رود که این میزان به 20 – 25% برسد (1). چنین مواد ساختاری و کوچک سازی به صورتی که نانوتکنولوژی به آن دست یافته است، احتمالاً نقش بسیار حیاتی در مورد طراحی وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین یا وسایل نقلیه هوایی جنگی بدون سرنشین ایفا می کنند (2).
مشاهده شده است که نانوتکنولوژی اثر مهمی بر روی تکنولوژی های فضایی آینده دارد. ضرورتی به یادآوری نیست که ماهواره های سراسر جهان برای کاربردهای نظامی و دفاعی همواره مورد استفاده قرار می گیرند. این ماهواره ها از موشک های پرفشارتر برای ماندن در مدار یا تغییر مدار استفاده می کنند. این به خاطر چندین عامل از جمله فشار نیوتن ( کشش گرانشی برای آوردن اشیا به پایین ) ضرورت می یابد. عمر این ماهواره ها تا حد زیادی توسط مقدار سوختی که آنها می توانند با خود حمل کنند تعیین می شود. در حقیقت، بیش از یک سوم سوخت داخل هواپیما که توسط ماهواره ها حمل می شود به خاطر احتراق ناکامل و ناکارآمد سوختی مانند هیدرازین توسط این پشتیبان های جابجا شونده ( Repositioning Thrusters ) هدر می رود. دلیل این احتراق ناکامل و ناکارآمد این است که چاشنی های همراه با هواپیما به سرعت فرسوده می شود و نمی تواند نقش مؤثری ایفا کند. نانومواد، مانند کامپوزیت دی بورید – مس تونگستن – تیتانیوم نانو کریستال کاندیداهای بالقوه ای برای ارتقای عمر و ویژگی های اجزایی این چاشنی ها هستند (3).
دانشمندان فضایی و دفاعی سعی می کنند نانومواد را به عنوان مواد جایگزین مواد متداول جایگزن نمایند. مواد پرمنفذ نانویی سبک تر مانند آئروژل ها (4) کاربردپذیری گسترده تری در تولید فضاپیماها و صنایع دفاعی دارند. حتی برخی لباس ها و ژاکت های خاص سبک را نیز می توان با استفاده از آئروژل ها ساخت. مواد خاص با دمای بالا که به دشواری ساخته می شوند نیز می توانند همانند نانوموادها در دماهای پایین تر ساخته شوند.
به غیر از سوخت همراه، ماهواره ها در خارج از جو زمین از انرژی خورشیدی به عنوان منبع انرژی برای فعالیت های مختلفی استفاده می کنند. طراحان ماهواره ها همواره برای یافتن ابزارهای کاهش وزن این گونه سلول های خورشیدی کار می کنند. این احتمال وجود دارد که فضاپیماها در آینده بتوانند انرژی خود را از پرتوهای سلول خورشیدی نانوذراتی حساس شده با رنگ درخشان که به کاهش وزن و افزایش کارآیی این وسایل نقلیه کمک می کند، بگیرند.
وسایل فضایی نیز به مواد چند منظوره با عملکرد بالا نیاز دارند تا بتوانند در طی مرحله پرتاب و در فضا در محیط های ناملایم و دور مقاومت کنند (5). مخصوصاً این مواد باید دمای بالا و دمای پایین را در فشار بالا و فشار پایین پایدار نگه دارند. برای برخی قسمت ها، پلیمرهای سبک وزن کاملاً جذاب هستند. دمای پایین این فرآیند، امکان فیبری کردن آنها، پوشش ها و غشاهای نازک پلیمرها را به عنوان یک عایق داخلی در موتورهای موشک جامد جذاب کرده است. کامپوزیت های پلیمری که از فیبرهای سیلیسی و نانوذرات ها استفاده می کنند به خصوص برای چنین عملیاتی مناسب هستند. نانوذرات در کامپوزیت های پلیمری که پشتیبانان بهتری برای تابش هستند، بر کامپوزیت های مبتنی بر ریزذرات مزیت دارند. در ماهواره ها چاشنی های بهتری از مواد نانوکریستالی در نظر گرفته شده اند. در هواپیماها، به ویژگی های ممتاز، به ویژه به مواد مقاوم در برابر فرسودگی نیاز است. نانوتکنولوژی در اینجا گزینه های قابل دوامی را پیشنهاد می کند.
ناسا بر روی برنامه فوق مدرنی به نام « مرفینگ » کار می کند. تیمی که بر روی پروژه مرفینگ کار می کنند موادی با ویژگی های بسیار غیرعادی را آزمایش می کرده اند. این ها شامل موادی با قابلیت خم شدن هستند و زمانی که در میدان مغناطیسی قرار می گیرند از مایع به جامد تبدیل می شوند. هدف این کار تولید مواد هوشمندی است که بتواند خودتشخیص و خودتعمیر باشد (6). با نگاه به وضعیت کنونی تکنولوژی، این مفهوم دور از انتظار است. با این وجود، پیشرفت چشمگیری در این زمینه ظرفیت دگرگون سازی صنعت سکوی نظامی را دارد.
این پروژه انتظار دارد که هواپیماهای آینده از قطعات و سیستم های قدیمی و متعددی که به طور مکانیکی به هم وصل شده اند ساخته نشوند. در ساختار بال این هواپیما ممکن است از مواد « هوشمند » کاملاً یکپارچه تعبیه شده توسط نانوتکنولوژی بکار رود یا از مکانیسم های عاملی استفاده شود که بال های هواپیماها را به سطوح جدیدی از کارایی های ایرودینامیکی و کنترل هواپیما مجهز می کنند. این سکو توانایی پاسخ به شرایط دائماً متغیر پرواز را دارد؛ حسگرها مانند اعصاب درون بال پرندگان عمل خواهند کرد و فشار کل سطح بال را اندازه گیری خواهند کرد و مطابق با تغییرشکل بال های هواپیما عمل می کنند تا همواره شرایط پرواز را بهینه کنند. در اینجا، استفاده گسترده از نانوتکنولوژی ممکن است برای بهبود حس و فعال سازی همانند پلیمرهای الکتروفعال در حال گسترش انجام شود. محققانی که در این زمینه فعالیت می کنند امروزه یک مکانیسم فعال کامپوزیتی پلیمری نانولوله ای کربنی ( CNT ) تک ریخت اصلی جدید اختراع کرده اند (7).
پس از 11 نوامبر 2009، ضرورت ردیابی دراز مدت CBRNE ( مواد منفجره هسته ای رادیولوژیک زیستی شمیایی ) تشخیص داده شد؛ این ماده توسط بسیاری از تحلیل گران امنیت به عنوان خطر محتمل در آینده مطرح شده است. این مسئله به طور خاصی چالش دار است. اینجا، در محیط های شلوغ شهری که درگیر فعالیت های مشکوک به ساخت بمب هستند، شناسایی دقیق مردم و اماکن ضروری است. هم زمان تروریست های عصر مدرن از دستگاه های منفجره اصلاح شده ( IEDs ) کنترل دار بی سیم و بمب های نقلیه ای استفاده می کنند که خسارت های چشمگیر جانی به همراه دارند و به زیرساخت آسیب می رسانند. علاوه بر آن، دانشمندان برای ساخت دستگاه های مکانیسم شناسایی، نانوتکنولوژی را کنار سایر تکنولوژی ها می گذارند. می توان در کنار پردازش علامتی ضعیف به منظور توانمندسازی ردیابی طولانی مدت بناهای مخفی و مستتر که ممکن است مواد منفجره در آن ساخته و ذخیره شود از تکنولوژی طیف سنج نوری – صوتی معکوس دو شعاعی ( REPAS ) استفاده کرد. از دستگاه ردیابی شیمیایی دستی نیز انتظار می رود که توانایی شناسایی مقدار جزیی ترکیبات خطرناکی که توسط مردم حمل می شوند را داشته باشند (8).
در تمامی نبردهای نظامی اخیر، به دلیل کشنده بودن گلوله های ( سوراخ کننده ) اورانیوم تهی شده ( DU ) در مقابله با اهداف سخت شده و وسایل نقلیه مجهز دشمن استفاده از آن همواره ناراحتی هایی را به همراه دارد. این عمدتاً بدین دلیل است که گلوله های اورانیوم تهی شده رادیواکتیویته پسماند دارند و بنابراین، برای بشر سمی ( سرطان زا )، منفجره و مهلک هستند. با این وجود، هیچ جایگزینی برای استفاده از گلوله های اورانیوم تهی شده وجود ندارد زیرا آنها مکانیسم خودتیزکنی منحصر به فردی در اصابت گلوله به هدف دارند. آلیاژهای سنگین نانوکریستالی مبتنی بر تنگستن به دلیل ویژگی های منحصر به فرد دگرریختنی شان مانند لغزش مرز دانه ای [ تغییر شکل ذرات بدون اینکه به مرزهای آن ها خللی وارد شود ] ( grain – boundary sliding )، خود را مرهون چنین مکانیسم خودتیزشوندگی ( Self-sharpening ) می داند. بنابراین آلیاژها و کامپوزیت های سنگین نانوکریستالی مبتنی بر تنگستن به عنوان کاندیداهای بالقوه برای جایگزینی سوراخ کننده های اورانیوم تهی شده ارزیابی می شوند (9)
یک شرکت خصوصی آمریکایی در نیویورک ( مواد آپ نانو ) موفق به تولید نانولوله های دیسولفید غیرآلی تونگستن ( WS2 ) در مقادیر صنعتی شده است. این موفقیت چشمگیر در 30 ژوئن 2008 اعلام شد. این ماده فوق العاده قوی برای تولید جلیقه های ضدگلوله، کلاه های ایمنی و سایر تجهیزات ایمنی شخصی استفاده می شود. این ماده چهار تا پنج برابر از استیل و شش برابر از کولار ( Kevlar )، ماده پذیرفته شده برای استفاده در جلیقه های ضد گلوله، قوی تر است (10).

تسلیحات و مهمات معمولی و غیراتمی

مواد قوی تر و سبک تر مبتنی بر نانوتکنولوژی می تواند در ساخت تسلیحات غیراتمی لوله ای شکل با جرم کاهش یافته کمک کند. قابل تصور است که جنگ افزارهای کوچک و سلاح های سبک بتوانند از لوله جنگ افزار، قفل گلنگدن و غیره که از کامپوزیت های نانوفیبری ساخته شده اند استفاده کنند. در واقع، این می تواند به کاهش وزن چنین سلاح هایی کمک کند. حتی نسبت به موشک های بالیستیک و هوایی، جرم کاهش یافته می تواند به افزایش چشمگیری در سرعت، طیف یا بار مفید و کاهش اندازه حامل تبدیل شود. همچنین پیش بینی شده است که باروت و مواد منفجره ای که توسط نانوتکنولوژی اصلاح شده اند احتمالاً طی دهه آینده وارد کاربری نظامی شوند (11).
مطالعات اخیری که موضوع آنها چگونگی تهیه و استفاده مواد منفجره توسط نانوتکنولوژی است حکایت از چگونگی کاربری این تکنولوژی نسبت به کاربردهای نظامی تهاجمی دارد. زمانی که احتراق و انفجار مواد منفجره قوی مدنظر باشد، مهندسی و کنترل ویژگی های مواد فعال در مقیاس نانو از اهمیت بیشتری برخوردار است. امروزه، دانشمندان به میزان نسبتاً زیادی در کنترل ویژگی های احتراق و انفجار مواد منفجره قوی از طریق ساختار آن به موفقیت هایی دست یافته اند (12). آنها در جایگاهی هستند که ذرات مواد منفجره قوی را با مقیاس نانو به دست آورده و به حالت تثبیت و موازنه در می آورند. تاکنون، تنها راه برای تنظیم واکنش پذیری انفجاری، ترکیب کردن چند ماده شیمیایی برای به دست آوردن ترکیبی با ویژگی های صحیحی بود. امروزه، حداقل امکان نظری برای تغییر ویژگی های واکنش پذیر از طریق ساختار مواد منفجره وجود دارد. انتظار می رود که نانوتکنولوژی به تعریف میزان احتراق مهمات و نیز تنظیم سرعت انفجار مواد منفجره قوی کمک کند (13).

جنگ افزارهای اتمی

مشاهده شده است که در مقایسه با جنگ افزارهای اتمی، انقلاب در نانوتکنولوژی تغییر چندانی در ویژگی های تسلیحات اساسی به همراه ندارد. اگر هر تغییری وجود داشته باشد، انتظار می رود که به عرصه سیستم های راهنمایی، ایمنی، مسلح کننده و ذوب وارد شود (14).
خازن های جدید، مدارهای مجتمع ( IC ) جدید مقاوم در برابر تشعشعات اتمی، مواد کامپوزیتی جدید قادر به تحمل دماهای بالا و شتاب موجب پیشبرد سطح بیشتر کوچک سازی و افزایش متناظر ایمنی و قابلیت استفاده سلاح های هسته ای می شوند. در نتیجه، تأسیسات نظامی و امکان آرایش نظامی رو به جلو، و نیز توانایی مأموریت های جدید افزایش خواهد یافت (15).
هر پیشرفتی در محاسبات توانمندسازی نانوتکنولوژی ( NT enabled computing ) می تواند مدل سازی کلاهک های جنگی را به سطح بسیار بالایی از تکامل و مهارت امروزی برساند (16).

پیش بینی اوضاع جوی فضایی

در سال های پیش رو، از آنجایی که ارتباط و ناوبری می تواند الزاماً با سیستم های فضایی کنترل خواهند شد، احتمالاً وابستگی نظامی به تجهیزات فضایی افزایش می یابد. نامتعادل بودن امواج فضایی ( Ionospheric )، طوفان های خورشیدی و سایر طوفان های ژئومغناطیسی بر روی عملکرد سیستم های فضا تأثیر می گذارند. با این نگرش، داشتن اطلاعات دقیقی از جو فضا در نزدیکی زمین و محیط فضایی خورشید ضروری است. در حال حاضر، تلاش ها برای پیش بینی جو فضا با چالش های تکنولوژیکی مواجه می شوند. انتظار می رود که حسگرهای نانوساختار نقش اساسی در دریافت اطلاعات از امواج فضایی و سایر مناطق فضا ایفا کنند (17).

سرمایه گذاری های نظامی در نانوتکنولوژی: چشم اندازی جهانی

در قرن 21، هزینه های نظامی ایالات متحده تقریباً نیمی از کل هزینه های نظامی جهان محسوب می شود (18). اساساً ایالات متحده بر تحقیق و توسعه ( R&D ) نظامی سرمایه گذاری می کند. این حجم سرمایه گذاری ها نزدیک به دو سوم هزینه های جهان برای تحقیق و توسعه نظامی است. ارتش آمریکا از اوایل دهه 1980 درگیر پژوهش نانوتکنولوژی شده است (19). از دهه اخیر، سرمایه گذاری های پژوهشی و نظارتی از سوی وزارت دفاع ( DoD ) در عرصه نانوتکنولوژی چشمگیرتر شده است. در اواسط دهه 1990، وزارت دفاع نانوتکنولوژی را به عنوان یکی از شش حوزه استراتژیکی پژوهش شناخت (20). برنامه نانوتکنولوژی وزات دفاع به هفت ناحیه تشکیل دهنده برنامه ای ( PCAs ) طبقه بندی می شوند (21) که منطقه تشکیل دهنده برنامه، ابتکار عملیات نانوتکنولوژی ملی آمریکا ( NNI ) را منعکس می کند (22). نزدیک به نیمی از سرمایه گذاری نانوتکنولوژی وزارت دفاع به DAPRA ( آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی ) اختصاص می یابد و بقیه آنها به نیروهای مسلح می رسد (23). آنها همچنین از سال 1998 مؤسسه ای برای نظامی شدن نانوتکنولوژی در انستیتو نانوتکنولوژی ماساچوست دارند که بکار تحقیق و توسعه در موضوعات متعدد نانوتکنولوژی نظامی مشغول است (24).
وزارت دفاع برای پیشبرد اهداف تهاجمی و دفاعی بر روی نانوتکنولوژی سرمایه گذاری می کند (به شکل 1-4 مراجعه شود). اولین مناطق مدنظر آنها شامل جمع آوری، پردازش، ذخیره سازی و نمایش اطلاعات ( نانوالکترونیک )، عملکرد و قدرت خرید مواد ( مواد نانو )، و دفاع جنگی شیمیایی و زیستی ( حسگرهای نانویی ) می شود. آنها همچنین به نانوتکنولوژی به عنوان تکنولوژی مبنا در تولید ابزار حفاظتی سرباز می نگرند. یکپارچگی این عاملیت ها در یک تکنولوژی واحد هدف نهایی « مؤسسه نانوتکنولوژی نظامی ( Institute for Soldier Nanotechnologies ) می باشد (25). نمودار بعدی ( شکل 1–4 ) سرمایه گذاری سالانه وزارت دفاع در نانوتکنولوژی را نشان می دهد:

نمودار سرمایه گذاری سالانه وزارت دفاع در نانوتکنولوژی




      



منبع: وزارت دفاع، برنامه های تحقیق و توسعه نانوتکنولوژی دفاعی (26)
در ایالات متحده، تأمین بودجه قابل قبولی برای سایر بخش ها به غیر از بخش دفاعی نیز در نظر گرفته شده است. جدول 1-4 الگوی تأمین بودجه ایالات متحده تا سال 2008 را برای آژانس های مختلفش مانند آژانس حفاظت محیط ( EPA )، وزارت انرژی ( DOE )، بنیاد ملی علوم ( NSF )، انستیتو ملی استاندارد و تکنولوژی ( NIST ) و ناسا را نشان می دهد. به نظر می رسد درک اهمیت تکنولوژی در دولت ایالات متحده موجب شده است تا بودجه اختصاص یافته به این بخش طی 4 سال حدود 15% افزایش یابد.
جدول واگذاری بودجه مصوبه تحقیق و توسعه نانوتکنولوژی در قرن 21 ( میلیون دلار آمریکا )

آژانس

سال 2005

سال 2006

سال 2007

سال 2008

NSF

385

424

449

476

DOE

317

347

380

415

NIST

68/2

75

80

84

NASA

34/1

37/5

40

42/3

EPA

5/5

6/1

6/4

6/8

کل

809/8

889/6

955/4

1024/1


منبع: گرافاگینی ( ویراستار )، کتاب راهنمای نانوتکنولوژی (27).
به غیر از ایالات متحده، بسیاری از قدرت های دیگر مانند آلمان، فرانسه، انگلیس و روسیه (28) نیز بر روی تحقیق و توسعه سیستم ها و مواد مبتنی بر نانوتکنولوژی برای کاربردپذیری نظامی سرمایه گذاری می کنند. با این وجود، بیشتر کشورهای آسیایی و اروپایی، به استثنای سوئد (29)، برنامه های اختصاصی برای پژوهش های دفاعی نانوتکنولوژی را پیگیری نمی کنند. از این گذشته، آنها چند پروژه مبتنی بر نانوتکنولوژی را در ساختارهای دفاعی – پژوهشی متداول مانند پژوهش مواد، پژوهش دستگاه های الکترونیکی یا پژوهش حفاظت زیست – شیمیایی را با هم ادغام می کنند (30). حتی در مورد ایالات متحده، سرمایه گذاری های عظیمی در بخش نانوتکنولوژی با موضوعاتی غیر از دفاع صورت می گیرد. رییس جمهور بوش در سال 2003 مصوبه تحقیق و توسعه نانوتکنولوژی در قرن 21 را امضا کرده است. در طی سال 2008 دولت به طور رسمی 3/7 میلیارد دلار آمریکا برای بودجه نانوتکنولوژی صرف کرده است (31). نانوتکنولوژی یک تکنولوژی دو کاربردی است و پیشرفت های صورت گرفته در حوزه های علمی و بازرگانی تحت بودجه مدنی احتمالاً راه خود را برای استفاده دفاعی پیدا می کند.
ژاپن در سال 2002 بیش از یک میلیارد دلار آمریکا تنها برای پژوهش در حوزه نانوتکنولوژی سرمایه گذاری کرد؛ برآورد شده است که چین سالانه 300 – 400 میلیون دلار آمریکا در این حوزه سرمایه گذاری کند؛ و اتحادیه اروپا 3/3 میلیارد دلار آمریکا تا سال 2006 – 2007 در این حوزه صرف کرده است (32). شاید به نسبت سرمایه گذاری های پژوهشی در این زمینه چین در جایگاه دوم باشد و از ژاپن پیشی بگیرد. در سال 2005 چین در صرف هزینه در نانوتکنولوژی عمومی مقام دوم را داشت (33). اکنون چین در سرمایه گذاری شرکتی مقام پنجم را دارد و تقریباً سه درصد سرمایه گذاری های بخش خصوصی تحقیق و توسعه جهان را به خود اختصاص داده است (34). در واقع، نانوتکنولوژی به عنوان یکی از اجزای کلیدی جنبش پیشرفت تکنولوژی چین در طی دهمین برنامه پنج ساله ( 2000 – 2005 ) و توسعه تکنولوژی نانومتری پزشکی و زیستی، الکترونیک و اجزای تشکیل دهنده به عنوان اهداف میان مدت و بلند مدت در نظر گرفته شده است. مرکز ملی چین برای علوم نانو و تکنولوژی، بیش از 3000 دانشمند دارد که در جنبه های مختلف نانوتکنولوژی مشغولند (35).
ایالات متحده، چین و آلمان پس از سال 1975، دارای بالاترین رتبه بین المللی امتیاز نانوتکنولوژی مرتبط با بهداشت هستند که به ترتیب 33 درصد، 20 درصد و 13 درصد کل را به خود اختصاص می دهند. هر چند چین در این زمینه پیشتاز قدری است، ولی در مذاکرات بین المللی درباره نقش نانوتکنولوژی در توسعه پایدار شرکت نمی کند (36). قضاوت دقیق در مورد سرمایه گذاری های نظامی چین در حوزه نانوتکنولوژی غیرممکن است ولی با نگاه به گذشته چین، می توان معتقد بود که به برنامه های نانوتکنولوژی نظامی هم علاقمندند.
چین در تلاش است به حداکثر مزایای تحقیق و توسعه انجام شده توسط تشکل های جهانی علمی و تجاری در این حوزه دست یابد. آنها خود را با سازمان های جهانی متعدد نانوتکنولوژی مرتبط ساخته اند تا درباره این تکنولوژی بیشتر بیاموزند. آنها با شرکت های نانوتکنولوژی پیشتاز در ایالات متحده و اروپا همکاری فعالانه ای دارند. این به آنها کمک می کند تا همگام با پیشرفت ها و اختراعات در این زمینه پیش بروند. استراتژیست های ارتش آزای بخش خلق چین ( PLA ) با تیزبینی سرمایه گذاری های ارتش آمریکا در این حوزه را رصد می کنند (37). تحت این شرایط، به نظر می رسد که این یک نتیجه گیری منطقی است که چین دانش به دست آمده در حوزه غیرنظامی نانوتکنولوژی را با معماری نظامی همراه سازد.
نانوتکنولوژی برای نیروهای مسلح روسیه حوزه مهمی است که آینده نیروهای مسلح آنان در گرو آن است. بر اساس طرح پیشنهادی « خط مشی پیشرفت نیروهای مسلح فدراسیون روسیه تا سال 2030 » تنظیم شده توسط وزارت دفاع روسیه که تا سال 2008 نهایی شد، نانوتکنولوژی موضوع مورد توجه آنها تا 22 سال آینده می باشد. به نظر آنها برتری تکنولوژیکی و نظامی در حال رشد کشورهای پیشتاز تهدید بزرگتری را پیش روی آنها قرار می دهد و روسیه نیز به سرمایه گذاری در تکنولوژی های جدید متعددی نیاز دارد که نانوتکنولوژی یکی از آنها است (38).
هند نیز پیشرفت های سریع نانوتکنولوژی را به دقت نظاره می کند. دولت در دهمین برنامه پنج ساله خود « هیئت علوم و تکنولوژی مواد نانو ( NSTM ) » را تأسیس کرده است. بر این اساس، وزارت علوم و تکنولوژی گشودن چارچوبی برای ابتکار ملی در این زمینه را آغاز کرد. در اکتبر 2001، هند رسماً مؤسسه پیشرفت علوم و تکنولوژی مواد نانو ( NSTI ) را راه اندازی کرد. امروزه نانوتکنولوژی در هند همانند سایر کشورها عرصه پژوهش چند تخصصی شده است. حوزه بیوتکنولوژی نیز از پروژه های متعددی در نانوبیوتکنولوژی پشتیبانی مالی می کند (39).
در حوزه دفاع، سازمان تحقیق و توسعه دفاعی ( DRDO ) هند در حوزه هایی مانند حسگرها، کاربردهای پرانرژی، اخفا و استتار، دستگاه های NBC، کاربردهای ساختاری، نانوالکترونیک و تعیین ویژگی مشغولند. این مؤسسات پیشرفته در سال 2006 شروع بکار کردند. در حال حاضر تمرکز اصلی آنها بر گسترش انواع مختلف حسگرها، دستگاه های حفاظتی و ردیابی NBC و گسترش رنگ آمیزی با ویژگی های استتار می باشد (40).

کنترل نانوتکنولوژی نظامی و جنگ افزارهای بازدارنده

بر اساس وضعیت موجود تکنولوژی، می توان استدلال کرد که بسیاری از کاربردهای نانوتکنولوژی برای کامل شدن حداقل به دو تا سه دهه زمان نیاز دارند. به دلیل ظرفیت زیاد بازار، انتظار می رود که این تکنولوژی بیشتر در حیطه غیرنظامی رشد کند. توسط برخی ادعا شده است که این تکنولوژی ابتدا در عرصه غیرنظامی رشد و تکامل می یابد و سپس به سمت ارتش راه می یابد. هر چند، با نگاه به سرمایه گذاری های نظامی اخیر، به نظر می رسد که احتمالاً در مقرهای نظامی همزمان رشد کند. نانوتکنولوژی نظامی با کاربرد محدود همچنان جا پای محکمی در پژوهش بسیاری از مناطق پرخطر خواهد داشت.
از دیدگاه کنترل جنگ افزارها، کاربردهای نظامی گوناگون نانوتکنولوژی حداقل تا آینده ای نزدیک نمی تواند موجب تشویق سازندگان شود. اصولاً از نانوتکنولوژی انتظار می رود که سیستم های نظامی موجود را با ساخت سبک تر، قابل حمل تر بودن و توانمندتر کردن بهبود بخشد. ولی در ضمن انجام تمامی این کارها، نمی تواند مستقیماً هیچ معاهده بین المللی را نقض کند. بنابراین، « کاربری نظامی نانوتکنولوژی » فرصت کمتری در مسئولیت به چالش کشیدن مستقیم هرگونه رژیم کنترلی جنگ افزارها را دارد. به طور همزمان، در برخی محافل گمان می رود که کاربردهای نانوتکنولوژی ممکن است به سلامتی بشر آسیب رساند یا بر محیط تأثیر منفی گذارد. فصل آخر این کتاب نگاه کوتاهی به این موضوعات دارد. چنین موضوعات قانونی نیازمند تعیین ابزارهایی برای اداره موضوعات نشأت گرفته از کاربردهای غیرنظامی و نظامی است.
ممکن است کشورها مجبور باشند در برابر کشورهایی که در بکارگیری نانوتکنولوژی مولکولی در معماری نظامی شان موفق بوده اند احتیاط را رعایت کنند. اگر گسترش مولکولی نانوتکنولوژی تا چند دهه آینده محقق شود، کشورهای دارای مونتاژکن های مولکولی خود همتاساز، قادر به توسعه گسترده تولید نظامی خواهند شد. این امر می تواند توازن نظامی منطقه و جهان را به طور ناگهانی در بسیاری از مناطق تغییر دهد.
در چنین شرایطی، مونتاژکن ها قادر به تولید تسلیحات و ناوهایی شبیه به تفنگ ها، تانک ها یا هواپیماهای معمولی هستند و این تکنولوژی برتری کامل خود را با ساخت انواع جدید سیستم های دارای ویژگی های خاص نانوتکنولوژی مولکولی مانند کوچک بودن، اتکا به منابع در دسترس محلی، تعداد خیلی زیاد، نیروی محاسباتی بسیار بالا، تنوع وسیع حسگرها و مکانیسم های عامل استفاده می کنند نشان خواهند داد (41). هرگونه هنجارشکنی در این حوزه احتمال شروع مناقشات مهمی درباره اقدامات پیشگیرانه کنترل جنگ افزارها در نانوتکنولوژی را در پی خواهد داشت.
زمانی که نانوتکنولوژی در بستر سیستم تعاملی بین المللی و منافع ملّی مسلم قرار گیرد، می تواند تهدیدها را افزایش و ثبات را کاهش دهد. برای جلوگیری یا حداقل کاهش چنین خطرهایی، باید پیش از گسترش تسلیحات و جنگ افزارها یا تکنولوژی های جدید در زمین، پیشاپیش با محدودیت هایی موافقت شود تا عمدتاً در مراحل گسترش یا آزمایش، و گاهی اوقات در مرحله پژوهش اعمال شوند (42).
برای کنترل جنگ افزارهای بازدارنده - نوع دیگری از کنترل جنگ افزارهای کیفی همانند پیمان 1972 ABM ( ضد موشک های بالیستیک ) ( اکنون منسوخ شده )، کنوانسیون 1972 سلاح های سمّی زیستی ( BTWC )، پروتکل 1995 درباره تسلیحات کور کننده لیزری (43)، پیمان ماه 1979، سوابق و پیشینه ای وجود دارد. سرمایه گذاری ها و پژوهش های نظامی که در این فصل تاکنون از آن سخن به میان آمد، برای ارائه نشانه ها و دلایلی مبنی بر رسیدن زمان رسیدگی به اقدامات کنترل جنگ افزارهای بازدارنده در این عرصه کافی است.
یکی از چالش های مرتبط با مقررات امنیت ملّی، همانطور که برای نانوتکنولوژی بکار می رود، سطح تهدید امنیتی برخاسته از ظرفیت مقیاس نانو است که بدون در نظر گرفتن چگونگی بی خطر بودن کاربرد اولیه این تکنولوژی به وجود می آید. کنترل های امنیت ملّی در مورد انتقال بین المللی تکنولوژی و دانش فنّی حول هدف محدود کردن توانایی های نظامی برنامه ریزی شده است. می توان چنین استدلال کرد که حتی دانش و تخصص عمومی درباره استفاده مواد، دستگاه ها و فرآیندها در مقیاس نانو را می توان به راحتی برای طیف وسیعی از کاربردهای نظامی بکار برد. ولی خوشبختانه، در بیشتر کشورها، صدور تکنولوژی و اطلاعات فنّی با کاربردهای بالقوه نظامی معمولاً نیازمند موافقت قبلی دولت می باشد. هر چند حائز اهمیت است تا یادآور شویم که تحت قوانین کنونی کنترل صادرات، میزان قابل توجهی از نانوتکنولوژی و فنون مرتبط با آن تابع سیستم های کنترل صادرات بین المللی و قوانین مرتبط کنترل صادرات هستند. در واقع، میزان زیادی از اطلاعات و تکنولوژی که قبلاً خلاف قوانین کنترل صادرات منتقل شده بودند با علم نانو مرتبطند (44). در سال آینده ممکن است چندین کشور نانویی مدعی نیز گسترش یابند یا در غیر این صورت نانوتکنولوژی های مرتبط با ارتش را کسب کنند (45). از آنجایی که وضعیت دقیق نانوتکنولوژی در این وضعیت بحرانی تا حدودی مبهم است؛ برخی از این تکنولوژی ها زمانی که با ظرفیت کامل توسعه می یابند شاید تحت قوانین موجود کنترل صادرات قرار گیرند و شاید هم این اتفاق نیافتد.
چندین کاربرد نظامی برنامه ریزی شده نانوتکنولوژی وجود دارند که اعلام خطر کرده اند زیرا ممکن است استانداردهای پذیرفته شده قوانون بین المللی را نقض کنند. در حالی که کاربردهای پزشکی نانوتکنولوژی آشکارا برای اهداف پیشگیری کننده و صلح آمیز طراحی شده اند، برخی از تکنولوژی های آشکارا برای اهداف پیشگیری کننده و صلح آمیز طراحی شده اند، برخی از تکنولوژی های در حال توسعه، برای تحویل دارو به بشر از طریق « محصولات هوشمند » یا سایر سیستم های تحویل، به نظر می رسد که به همان اندازه توانایی تحویل عامل های مضر را خواهند داشت. چنین استدلال می شود که پزشکی نانو زمینه ای است که احتمالاً در آن نقض قوانین طراحی شده تحت BTWC و CWC ( کنوانسیون سلاح های شیمیایی ) صورت می گیرد (46).
چندین تحلیل گر نانوتکنولوژی نظامی بر این موضوع توافق دارند که فراخوانی برای مهلت قانونی درباره کاشت های غیرپزشکی بدن که می تواند برای کاربردهای نظامی استفاده شود ( سربازان سایبری ( فرمانشی؛ م ) ) لازم است و نیز پیشنهاد می دهند که ایالات متحده باید پژوهش بر روی کاربردهای نظامی نانوتکنولوژی را به منظور فرصت دادن به مذاکرات جهانی درباره محدودیت های قانونی این تکنولوژی را به تأخیر اندازد (47).
در 8 فوریه 2008، این کمیسیون اروپایی ضوابط اجرایی داوطلبانه در حوزه نانوتکنولوژی را با نام « نظام نامه اجرایی برای پژوهش های پاسخگو به علم نانو و نانوتکنولوژی » اتخاذ کرد. این نظام نامه اجرایی با پیشنهادی برای ایجاد چند رهنمود در این حوزه پژوهشی در حال گسترش سریع و کمتر شناخته شده پدیدار شد (48). چنین تلاش هایی نشان می دهد که از آنجایی که نانوتکنولوژی به خوبی در سیاست عمومی پیشرفت کرده است، کشورها متمایل به اتخاذ ضوابط اصلاحی زودهنگام شده اند.

نتیجه گیری

بحث فوق نشان می دهد که کاربردهای نظامی نانوتکنولوژی همچنان ادامه خواهند داشت. کشورها احتمالاً سرمایه گذاری های بسیار بیشتری در این تکنولوژی می کنند. موفقیت های مختلف در این تکنولوژی ( برای استفاده غیرنظامی یا استفاده دفاعی ) احتمالاً مزایای بیشتری برای جامعه و به ویژه برای صنایع دفاعی دارد.
نانوتکنولوژی کاربردهای دفاعی حیاتی مانند گسترش حسگرهای متعدد، کیت های حفاظتی سرباز، پیشرفت در ساختار C4ISR، و غیره را عرضه می کند. بنابراین، سرمایه گذاری در حوزه الکترونیک و تکنولوژی حسگرها اجتناب ناپذیر است. جالب این که برخی از حوزه های پژوهشی انگیزشی نظامی می توانند منافع گسترده تری برای جوامع غیرنظامی داشته باشند. سرمایه گذاری ها در طراحی و گسترش باطری های قوی تر ولی سبک تر، محصولات هوشمند، و غیره از مصادیق آن است.
صرف نظر از مواد و حسگرها / الکترونیک، نانوتکنولوژی دارای کاربردپذیری مستقیم نظامی در ساخت جنگ افزارهای زرهی سخت، تولید دستگاههای تجسسی بسیار کوچک، بهبود عملکرد UAV یا UCAVها و ارتقای برقراری ارتباط و هدف گیری برای سربازان و خلبان های جنگنده / بمب افکن است.
همانند هر تکنولوژی نظامی دیگری، کشورها باید اقدامات متقابلی را برای مقابله با تهدیدات تسلیحات نانویی در نظر بگیرند. در حقیقت، تکنولوژیست های نظامی حتی برای طراحی اقدامات تاکتیکی متقابل ممکن است از نانوتکنولوژی استفاده کنند. هر چند، از آنجایی که این تکنولوژی در مرحله گسترش است، در این مرحله تجزیه و تحلیل تأثیرگذاری جنگ افزار و تسلیحات علیه اقدامات متقابل هنوز زود به نظر می رسد.
کشورهایی مانند ایالات متحده سرمایه گذاری های چشمگیری در این زمینه انجام داده اند و قطعاً برای ساخت زرادخانه تسلیحات نانویی تلاش می کنند. در آینده، همگام با ایالات متحده، انتظار می رود که هم پیمانان آنها نیز از اختراعات نظامی در این زمینه بهره مند شوند. انتظار می رود که کشورهایی مانند روسیه و چین تلاش هایی برای هم سان سازی خود با کارشناسان آمریکایی انجام دهند. در این شرایط احتمالی، کنترل هر چه جدّی تر جنگ افزارها مطلوب به نظر می رسد. پیمان ها و رژیم های تنظیمی کنترل جنگ افزارهای بین المللی گوناگونی وجود دارند که می توان از آنها به عنوان الگویی برای تدوین سیاست جهانی قابل قبولی برای نانوتکنولوژی استفاده کرد. در غیر این صورت، ممکن است در دهه های آینده رقابت جنگ افزاری اجتناب ناپذیر باشد.
دانشمندان و مهندسان تشخیص داده اند که نانوتکنولوژی محدودیت های بنیادی دارد. حتّی ممکن است آنچه امروزه جوامع علمی دریافته اند، قابل دست یابی هم نباشد (49). حوزه های خاصی از نانوتکنولوژی، به ویژه نانوتکنولوژی مولکولی همچنان در مرحله گسترش پیدایش آن است؛ بنابراین، تشخیص واضح کاربردهای خاص آن برای صنایع دفاعی دشوار است. هر چند، بر اساس قدرت مشاهده شده این تکنولوژی، دانشمندان و استراتژیست های نظامی باید برای جهت دادن این پژوهش در مسیر مورد نیاز بکوشند.
هند باید از تمرکز بر اهداف بلند پروازانه نظامی با این نوع تکنولوژی خودداری کند و در ابتدا باید با کارهای قابل دوام اقتصادی و از لحاظ تکنولوژی عملی بودن شروع کند. استراتژیست های نظامی باید با همتایان غیرنظامی خود کار کنند زیرا مشترکات بسیار زیادی در هر دو رشته وجود دارد. بر ارتش است که از همان ابتدا درگیر فرآیند تحقیق، توسعه و طراحی شود.
سرانجام، ضرورت ایجاب می کند که استفاده نظامی از نانوتکنولوژی نه در انزوا، بلکه همگام با چند تکنولوژی دیگر از جمله فناوری اطّلاعات و بیوتکنولوژی بررسی شود.

پی‌نوشت‌ها:

1. اتیلیا ساکسل، « نانوتکنولوژی در صنایع فضایی و دفاعی – فاکتورهایی که موجب ایجاد مواد نانویی می شود »
http://www.asonano.com/details.asp?ArticleID=592 (accessed on 12 August 2007).
2. میهاییل روکو و ویلیام سیمز بین بریج، نانو تکنولوژی: مفاهیم اجتماعی 1)، (هلند: اسپرینگر، 2007)، 82 – 83.
3. « مواد نانو و کاربردهای آن » مراجعه کنید به:
http://www.azom.com/Details.asp? Article ID=1066 (accessed on 10 July 2008).
4. آئروژل ها مود کم تراکم جامدی هستند که از ژلی مشتق شده اند که در آن اجزای مایع ژل با گاز جایگزین شده است. حاصل این کار یک جامد بسیار کم تراکم با چند ویژگی قابل توجه است که جالب ترین آنها کارایی آن به عنوان عایق است. آنها متخلخل و بسیار سبک هستند و در عین حال می توانند 100 برابر وزن خود را تحمل کنند. بر روی سایر شیوه های مشابه نیز کار می شود. لطفاً مراجعه کنید به:
ای.ای. گاش و همکاران، « آماده سازی مستقیم مواد فعال با ساختار نانو که از روش های سل –ژل استفاده می کنند » در کاربردهای دفاعی مواد نانویی، اندرج دابلیو. میزیولک، شاشی پی. کاما، جی. متیو مائورو و ریچارد ای. وایا، (واشینگتن: دپارتمان کتاب های ای سی اس، 2004)، 198 – 21.
5. احمد کی.نور و همکاران، « تکنولوژی ساختارها برای سیستم های هوا و فضا در آینده »، کامپیوترها و ساختارها، 74، شماره 5 (2000): 507 – 19.
6. کارین انسکامب، « تکنولوژی هوشمند: پروژه تغییر شکل ناسا » مراجعه کنید به:
http://www.starstreamresearch.com/smart_tech.htm (accessed on 25 February 2009).
7. مایکل برگر، « تحقیق نانوتکنولوژی ناسا در تغییر شکل هواپیماها »
http://www.nanowerk.com/spotlight/spotid=6067.php (accessed on 9 June’2008)
8. وایالوژی ردیاب های انفجاری دور برد را بر پایه تکنولوژی ORNL بنا خواهند کرد. مراجعه کنید به:
ARTICLE_ID=288434&p= 109 (accessed on 12 May 2008).
9. مواد نانویی و کاربردهای آن مراجعه کنید به:
http:///www.azom.com/Details.
asp?Article ID=1066 (accessed on 10 July 2008).
10. « مواد آپ نانو از موفقیت های مهمی در تولید نانو لوله های صنعتی برای جلیقه های ضد گلوله خبر می دهند » مراجعه کنید به:
http://wwww.nanowerk.com/news/newsid=6237. Php (accessed on 8 July 2008).
11. جارگن آلتمن، نانوتکنولوژی نظامی (لندن: راتلج، 2006)، 88-85، 82-81.
12. ام کامت و همکاران، « آماده سازی نانوذرات انفجاری در یک ماتریک اکسید کرمیوم متخلخل: اولین تلاش برای کنترل واکنش مواد قابل انفجار » نانوتکنولوژی 19 (2008)، 1-9 مراجعه کنید به:
www.stacks.iop.org/Nano/19/285716 (assessed on 12 June 2008).
13. مایکل برگر، « نانوتکنولوژی نظامی: مواد منفجره بسیار دقیق از طریق ساختاربندی نانویی » مراجعه کنید به:
http://www.nanowerk.com/ spotlight/ spotid/ =5956.php (accessed on 9 June 2008).
14. جارگن آلتمن، « کاربردهای نظامی نانوتکنولوژی: چشم اندازها و نگرانی ها »، سکیوریتی دایالاگ 35، شماره 1 (2004): 68.
15. اس. کالشرستا، « تأثیر نانوتکنولوژی بر روی سلاح های هسته ای »، یو اس آی ژورنال، 136، شماره 564 (2006): 291.
16. جارگن آلتمن، نانوتکنولوژی نظامی (لندن: راتلج، 2006)، 99.
17. آر. ای درسر و همکاران، « چالش های نانوتکنولوژی در شبکه های آینده پیش بینی هوا » در کاربردهای دفاعی مواد نانویی، ای دبلیو میسیولک و همکاران، ( واشینگتون، دپارتمان کتاب های ای سی اس، 2004)، 46 – 62.

19. « برنامه تحقیق و توسعه نانوتکنولوژی « دفاعی »، گزارشی توسط وزارت دفاع ایالات متحده، به تهیه کنندگی تحقیق و مهندسی دفاعی (26 آوریل 2007)،1.
20. پنج تای دیگر علوم مهندسی زیستی، علوم اجرایی انسانی، نفوذ اطلاعات، مواد چند کاربردی، نیروی محرکه و علوم فعال می باشند.
21. آنها پدیده های نانویی بنیادی و مواد نانویی، دستگاهها و سیستم های نانویی، تحقیق تجهیزات، علم اندازه گیری، و استانداردهای نانوتکنولوژی، تولیدات نانویی، یادگیری تأسیسات و امکانات تحقیقات اصلی و ابعاد اجتماعی می باشد.
22. برای جزییات بیشتر در خصوص NNI لطفاً به ام. سی. روکو، « مؤسسه ملی نانوتکنولوژی – گذشته، حال، آینده »، ولیلیام ای. گودارد، رساله ای در خصوص علم، مهندسی و تکنولوژی نانو، تیلور و فرانسیس (2007) مراجعه کنید.
23. مایکل برگر، « نانو تکنولوژی نظامی و دلیل نگرانی ما، مراجعه کنید به:
http://www.nanowerk.com/spotlight/spotid=1015.php (accessed on 20 January 2007).
24. جارگن آلتمن، نانوتکنولوژی نظامی (لندن راتلج 2006)، 56.
25. کریستن کولینوسکی، «نانوتکنولوژی: از موفقیت تا شکست » در: خطر، اخلاق و قانون نانوتکنولوژی، هانت و مایکل مهتا (لندن: ارث اسکن، 2006).
26. منبع شکل 1: وزارت دفاع، « برنامه های تحقیق و توسعه نانوتکنولوژی دفاعی » مراجعه کنید به:
http://www.nano.gov/html/res/DefenseNano2006.pdf and
http://www.nseresearch.org/2008/presentations/Day2_Porter_DoD.pdf (accessed on 24 February 2009).
27. منبع جدول یک: مارک گرافاگینی، رساله نانوتکنولوژی: کسب و کار، سیاست گذاری و قانون IP، انتشارات ویلی 2004، 141 (دسترسی در 20 نوامبر 2008).
28. جارگن آلتمن، نانوتکنولوژی نظامی (لندن: راتلج، 2006) 63 – 66.
29. در سوئد، یک برنامه نانوتکنولوژی دفاعی سوئدی وجود دارد.
30. مایکل برگر، « نانو تکنولوژی نظامی و دلیل نگرانی ما» به: http://www.nanowerk.com?
Spotlight/spotid=1015.php (accessed on 23 June 2007). مراجعه شود.
31. مارگارت ای. کوزال، « آیا چیز کوچک ترسناک است؟ »، بولتن علوم اتمی، 60، شماره 5، (2004): 43.
32. در همانجا، 46.
33. « سود جستن از نانوتکنولوژی بین المللی »، شرکت تحقیقاتی لوکس، مراجعه کنید به:
http://www.luxresearchinc.com/press/RELEASE_NationsRanking2007.pdf (accessed on 14 April 2008).
34. جان، اف. سارجنت، « نانوتکنولوژی: الفبای سیاست گذاری »، گزارش CRS برای کنگره (2008): 8.
35. People’s Daily, http://english.people.com.cn/ 200506/ 10/ eng20050610189657. Html, 10 June 2005 (accessed on 11 December 2006).
36. مایک تردر، « نانوتکنولوژی و چین » مراجعه کنید به:
http://crnano.typepad.com/crnblog/2005/11/nanotech_and_ch.html (accessed on 27 January 2007).
37. الکساندر نمتس، « انقلاب نانوکولوژی چین » بنیاد جیمزتون – چاینا بریف 4، شماره 16، (2004) به:
http://www.jamestown.org/single/?no_cache = 1&tx_ttnews %5 Btt_news %5D_26719. مراجعه شود.
38. اعتماد ارتش روسیه به نانوتکنولوژی و مشمولین تا سال 2030 مراجعه کنید به:
http://www.Kommersant.com/page.asp? Id=-12956 (accessed on 2 August 2008); and ‘The Defense Ministry Acknowledges U.S.’ , http://www.kommersant.com/ page.asp?id=1007705(accessed on 7 August 2008).
39. Http://dst.gov.in/about_us/ar01-02-sr-serc.htm (Background note, Emerge Tech Conclave, Confederation of Indian Industry (CII), New Delhi, 28 September 2006) and http://www.arci.res.in/nsnt 2007/default_fi les/nsnt.pdf (accessed on 21 February 2008).
40. دکتر ان. ایزوار پراساد (DRDO، گروه پیش بینی و آنالیز سیستم ها و تکنولوژی ها [ GRAST ])، مبحث، 15 ژولای 2007، تعدادی از دانشمندان DRDO کارهای خود در این موضوع را در ژورنال های پژوهشی منتشر کرده اند. سرینیواس مانتا و اس. واتسال، « بسامد انتشار نانو داتس » ژورنال بین المللی علوم مواد 2، شماره 1 (2007) : 41 – 44.
41. جارگن آلتمن، « کاربردهای نظامی نانوتکنولوژی: چشم اندازها و نگرانی ها »، سکیوریتی دایالاگ 35، شماره 1 (2004): 70.
42. Ibid.
43. Ibid., 71.
44. جفری اچ. ماتسورا، مقررات و سیاست گذاری جهانی نانوتکنولوژی (لندن: آرتک هاوس، 2006)، 91-89.
45. میهاییل روکو و ویلیام سیمز بین بریج، نانوتکنولوژی: مفاهیم اجتماعی 1، (هلند: اسپرینگر، 2007) 35 – 234.
46. همان، 83 – 82.
47. جفری هانت، « اصول اخلاقی جهانی نانوتکنولوژی » در خطر، اخلاقیات و قانون نانوتکنولوژی، جفری هانت و مایکل مهتا، (لندن: ارث اسکن، 2006)، 187.
48. لی فیلیپس، « اتحادیه اروپا ضوابط اخلاقی تحقیقات نانوتکنولوژی را می خواهد » مراجعه کنید به:
http://www.euobserver.com/9/25636 (accessed on 16 March 2008).
49. به ویژه، موازی ها باید از میدان اَبَر رسانایی استخراج شوند. دانشمندان در ابتدا یک انقلاب را در تکنولوژی پیش بینی کرده بودند ولی تاکنون در دستیابی به نتایج مورد نیاز برای کسب ابر رسانایی در دمای اتاق ناکام مانده اند.

منبع مقاله :
لل، آجی، (1390)، تکنولوژی های استراتژیک برای نیروهای انتظامی (راهگشای مرزهای جدید)، ترجمه: سید حسن صانعی، سیده بیتا مرتضوی و فائزه مسعودی فر، تهران، نشر اندیشمند، چاپ اول



      

موشک‌های ایران در تور سامانه ضدموشکی اسرائیل‌

 

شاخص‌های توان موشکی ایران؛

وقتی انزوای نظامی اسرائیل در سایه شکست آزمایش‌های موشکی متوالی این رژیم تا پایان سال گذشته میلادی و چهره قدرتمندی که تل‌آویو به دنبال ترویج آن است را با هم مقایسه کنیم، بی‌شک متوجه می‌شویم که این رژیم بذر شکست روانی را برای خودش می کارد.
تازه‌ترین شکست‌های آزمایش‌های تسلیحاتی اسرائیل شکست آزمایش سامانه حیتس 3 به عنوان بالاترین طبقه از سامانه سپر موشکی اسرائیل (در 4 طبقه) است که تنها فرصت این رژیم برای مقابله با موشک‌های بالستیک میان برد ایران به شمار می‌رود. این ‌سامانه پرهزینه ترین تسلیحات در تاریخ موجودیت رژیم صهیونیستی است و هزینه آن تاکنون بالغ بر 2/2 میلیارد دلار آمریکایی بوده که آمریکا 80% از آن را تأمین کرده است.
پایگاه خبری العهد در مقاله‌ای به بررسی شکست‌های متعدد سامانه ضدموشکی گنبد آهنین رژیم صهیونیستی در آزمایش موشک‌های شبیه ‌سازی شده شهاب 3 پرداخت و نوشت: در حالی که ایرانی‌ها اخیراً یکی از بزرگ‌ترین مانورهای نظامی زمینی و دریایی و هوایی خود را در مساحت 2 میلیون و 200 کیلومترمربع از تنگه هرمز گرفته تا خلیج عدن و بخش‌هایی از اقیانوس هند با موفقیت انجام دادند و پیشرفته‌ترین تسلیحات استراتژیک تولید داخل خود را آزمایش کردند، آزمایش‌های مشترک آمریکایی- صهیونیستی با شکست‌های متعدد و تکراری همراه شدند، آن هم در طول فاصله زمانی که از سه ماه تجاوز نمی‌کند.
موشک‌های ایران در تور سامانه ضدموشکی اسرائیل‌

شکست مجدد سامانه حیتس

پایگاه هوایی بلماخیم و یگان آزمایش‌های موشکی مدتی پیش شاهد آزمایش نهایی موشک رهگیر حیتس 3 بود، این پایگاه مرکزی است که یکی از 4 سامانه احتمالی ضد موشکی حیتس قرار است در آن نصب شود، موفقیت این آزمایش می‌توانست یکی از مهم‌ترین سامانه‌های دفاع هوایی برای رهگیری موشک‌های مهاجم را عملیاتی کند.
مسئولان متخصص و عناصری از وزارت جنگ آمریکا برای مشاهده این آزمایش در محل حضور داشتند، همچنین نمایندگانی از شرکت بویینگ، شرکای صنایع هوایی اسرائیل در توسعه و تولید سامانه حیتس 3 و همچنین شرکت‌های التا و البیت و الیسرا صهیونیستی در این منطقه حاضر بودند تا آزمایش نهایی سامانه موشکی پس از شکست در آزمایش سپتامبر گذشته را مشاهده کنند. قرار بود این سامانه ضدموشکی سرزمین‌های اشغالی را از تیررس موشک‌های ایرانی شهاب 3 محافظت کند.
خبرگزاری‌ها برای پوشش آزمایش پیشرفته‌ترین توسعه تسلیحاتی و تکنولوژی مشترک آمریکا و اسرائیل آماده بودند، صهیونیست‌ها نیز آماده بودند تا برترین محافظ خود را در برابر تهدیدات موشک‌های بالستیک ایران ببینند، حیتس 3 که به عبری "نیزه" ترجمه می شود، عملاً نسل سوم پیشرفته‌ترین سامانه‌های دفاع موشکی بود که می‌توانست آسمان رژیم صهیونیستی را حفظ نماید. روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت به نقل از برخی منابع در وزارت جنگ اسرائیل نوشت این ‌سامانه می‌تواند اسرائیل را در برابر حملات موشکی امن ترین کشور در جهان قرار دهد. این سامانه بنا بر ادعای صهیونیست‌ها می‌توانست موشک‌های بالستیک مهاجم نظیر شهاب 3 را در خارج از جو هدف قرار داده و منهدم ‌کند.
طراحی کنندگان سامانی موشکی حیتس ادعا کردند که این سامانه می‌تواند موشک‌های بالستیک ایران را حتی قبل از رسیدن به حریم هوایی رژیم اشغالگر قدس منهدم کند، این عملاً به آن معناست که عملیات رهگیری موشک‌های مهاجم باید در آسمان عراق و حتی قبل از رسیدن به اردن صورت گیرد.
موشک‌های ایران در تور سامانه ضدموشکی اسرائیل‌
منابع رسمی رژیم صهیونیستی موفقیت آزمایش سامانه ضدموشکی رهگیری را اعلام و تأکید کردند این سامانه توانسته موشک هدف را رهگیری کند، اما کمتر از یک ساعت بعد مشخص شد که این بیانیه دروغ بوده است.
واقعیت این بود که آزمایش نهایی این سامانه موفقیتی کمتر از حد انتظار داشت، خبرگزاری رویترز به نقل از یک منبع عالی‌رتبه از شرکت‌کنندگان در این آزمایش از شکست آزمایش خبر داد و تصریح کرد که رادار موشک موفق به قفل کردن بر روی هدف نشد. حتی شمارش معکوس برای پرتاب موشک نیز آغاز شد اما بعد از آن اتفاقی نیفتاد.
رژیم اسرائیل و شریک آمریکایی‌اش البته از شکست آزمایش موشکی در ماه سپتامبر ناامید نشدند و در همین ماه یک آزمایش دیگر نیز انجام دادند که آن هم شکست خورد. آمریکا و اسرائیل سعی کردند این شکست را هم مخفی کنند. به ‌این ‌ترتیب باز هم در دسامبر گذشته این آزمایش را تکرار کردند تا شاید بتوانند آبروی رفته خود را بازیابند. اما آزمایش دسامبر نیز مانند آزمایش پیشین در رهگیری هدف ناموفق بود، البته این بار هیچ موشکی به عنوان هدف از جنگنده ها شلیک نشد و آزمایش ناقص سامانه با پرتاب موشک حیتس 3 بدون هدف به خارج از جو صورت گرفت.
ناامیدی صهیونیست‌ها با اعلام دروغین "موفقیت" در این آزمایش موشکی از سوی وزارت جنگ رژیم صهیونیستی ادامه پیدا کند، این وزارتخانه در بیانیه خود آزمایش مذکور را خود اقدام بزرگ و رو به جلو خواند که از سوی سامانه دفاع هوایی آمریکا حمایت می‌شود و می‌تواند سرزمین‌های اشغالی را از تهدیدات موشکی ایران و سوریه و حزب‌الله نجات دهد.
موشک‌های ایران در تور سامانه ضدموشکی اسرائیل‌

اسرائیل چند مرحله از تسلیحات موشکی ایران عقب است

پس از این افشاگری شبکه 2 تلویزیون رژیم صهیونیستی در سایت اینترنتی خود اعلام کرد که موشک حیتس 3 برای ره‌گیری موشک "انکور کسوف" هدف حتی شلیک هم نشده است. به‌ این ‌ترتیب شکست دیگری در برابر تهدید موشک‌های بالستیک میان برد ایران رقم خورد.
رژیم اسرائیل در حالی در انجام این آزمایش‌ها برای مقابله با موشک‌های شهاب 3 شکست می‌خورد که این موشک‌ها در عرف نظامی ایران قدیمی شده است، چرا که بنا بر اخبار اعلام ‌شده نظامی از ایران موشک‌های قدر 110 و سجیل 2 و فجر 3 روی کار آمده اند تا سطح این رقابت‌ها را بیشتر کنند.

حیتس جنجالی ترین و پرهزینه ترین پروژه نظامی صهیونیست ها

پروژه تسلیحاتی سامانه ضد موشکی حیتس جنجالی‌ترین پروژه تسلیحاتی در رژیم صهیونیستی است که از اوایل دهه 90 مورد توجه محافل نظامی اسرائیل بوده است، شکست‌های متوالی این پروژه عبارت‌هایی نظیر "بی فایده"، "اسراف" و "شکست" را همواره با نام حیتس همراه کرده است.
دکتر رووبین بدهتسور یکی از منتقدین جدی سامانه موشکی بود که چند ماه پیش در حادثه‌ای مشکوک کشته شد. بدهتسور مناصب حساس و مهمی در رژیم صهیونیستی داشت و یکی از مهم‌ترین تحلیلگران نظامی این رژیم و استاد دانشگاه تل‌آویو و تحلیلگر نظامی ارشد روزنامه هاآرتص و مدیر مرکز مطالعات راهبردی و امنیت داخلی "غلیلی" بود. وی مواضع مشخصی نسبت به این سامانه داشت و معتقد بود این سامانه باعث می‌شود پول بسیار زیادی هزینه شود.
چرا که نظریه‌ پردازان این سامانه موشکی از جمله داف رفیف پدر معنوی پروژه حیتس معتقد بودند که برای رهگیری یک موشک بالستیک باید 2 موشک حیتس شلیک شود و حتی اگر این 2 موشک به انهدام موشک مهاجم موفق نشوند، سومین موشک حیتس نیز باید شلیک شود. به این ترتیب [با احتساب سه موشک شلیک شده]هزینه رهگیری هر موشک مهاجم 9 میلیون دلار خواهد بود که به اعتقاد بدهتسور رژیم اسرائیل نه در زمان جنگ و نه در زمان صلح نمی‌تواند از عهده چنین هزینه‌ای برآید.
این در حالی است که تلاش برای جایگزین کردن موشک هدف "انکور کسوف" به جای "انکور کحول" برای شبیه‌سازی موشک شهاب 3 نیز کاملاً موفق نبوده است، موشک انکور کسوف بزرگتر و پیشرفته تر از انکور کحول است و شرکت سازنده آن اعلام کرده که برای شبیه بودن به موشک شهاب 3 آن را تولید کرده است.
حتی اگر بگوییم ویژگی‌های مشترک آن تا حدی شبیه شهاب 3 است، اسرائیل در مورد موشک‌های قدر و سجیل و فجر 3 که بنا بر گزارش‌های صادرشده از ایران مهم‌ترین موشک‌ها برای تخریب رژیم صهیونیستی است، چه کار خواهد کرد؟

شاخص های توان موشکی ایران

موشک شهاب 3 بردی بالغ بر 1300 کیلومتر دارد و با سوخت مایع کار می‌کند، سرعت فرود این موشک به 2300 متر بر ثانیه می‌رسد. موشک قدر 110 نیز با سوخت مایع کار می‌کند و 2000 کیلومتر برد دارد. سکوهای سوخت‌گیری این موشک در زیر زمین قرار دارد و به‌ این ‌ترتیب هیچ فرصت زمانی برای تعیین مکان سکو‌ها به دشمن داده نمی‌شود. قسمت جلوی موشک قدر مخروطی شکل است و عملیات پرتاب را تسهیل کرده و مقاومت هوا را کاهش می‌دهد.
موشک‌های ایران در تور سامانه ضدموشکی اسرائیل‌
برد سجیل 2 نیز بالغ بر 2000 کیلومتر است و با مخلوطی پیشرفته از سوخت مایع و جامد کار می‌کند، این موشک بخشی از پروژه عاشورا است و تنها در چند دقیقه می‌تواند آماده پرتاب شود، این موضوع احتمال تعیین محل پرتاب را کاهش می‌دهد. این موشک در 2 مرحله فعال می‌شود، مرحله اول در زمان پرتاب است که با سوخت جامد کار می‌کند و در مرحله دوم که تعیین هدف و رهبری آن است با سوخت مایع کار می‌کند. سجیل بعد از پرتاب از جو زمین خارج شده و با سرعتی نزدیک به 4300 متر بر ثانیه به جو باز می‌گردد. سرعت بالای این موشک امکان هدف قرار دادن آن‌ را تقریباً غیر ممکن کرده است.
موشک‌های ایران در تور سامانه ضدموشکی اسرائیل‌
موشک فجر 3 با سوخت مایع کار می‌کند و 2000 کیلومتر برد دارد، این موشک می‌تواند کلاهک‌های جنگی متعددی را حمل کند.
موشک‌های ایران در تور سامانه ضدموشکی اسرائیل‌
مقایسه سامانه دفاعی مشترک اسرائیل و آمریکا با امکانات هجومی ایران می‌تواند برخی شاخص‌ها در زمینه وازنه جنگ احتمالی آینده را مشخص نماید.
منبع مقاله : مشرق



      

آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟

 

 
پس از شروع داستان اس-300 و روشن شدن مجدد بی‌تعهدی طرف روس، مسئولان داخلی از برنامه ساخت سامانه‌ای مشابه در داخل پرده برداشتند که با توصیه فرماندهی کل قوا مبنی بر اتکا به توان داخل برای رفع نیاز فوق، کلید خورده است.
سفر مهم وزیر دفاع روسیه به کشورمان و اعلام خبر توافق ایران و روسیه بر حل مشکل اس 300 ، بار دیگر این قرارداد دفاعی را زنده و بحث های مربوط به آن را برجسته کرد. اگرچه تضمین جدید روس ها برای حل این مشکل، یک اتفاق خوب محسوب می شود، اما باید از 2 جنبه به این توافق جدید نگاه و پاسخ به ابهامات آنرا مطالبه کرد.
نکته اول آن که از اهمیت کمتری در حوزه دفاعی برخوردار است، شرایط اقتصادی - بین المللی روسیه است. این کشور در حال حاضر با مشکلات اقتصادی خاصی مواجه شده و علاوه بر مصائبی که بر سر راه صدور تسلیحات و سامانه های نظامی خود احساس می کند، با آراء قاطع دادگاههای بین المللی مبنی بر لزوم پرداخت خسارتی قابل توجه به ایران به علت بدقولی و عهدشکنی خود روبرو شده است.
اما نکته دوم که از اهمیت فراوانی برخوردار است، رشد علمی و فنی متخصصان دفاعی کشورمان در طراحی و ساخت سامانه های دفاعی مدرن و با قابلیت های فراوان جهت رفع خلاهای ناشی از عدم تحویل اس 300 است. به عنوان مثال، سامانه باور 373 که با عنوان اس 300 ایرانی از آن یاد می شود، در مراحل پایانی خود بوده و از مصاحبه‌های انجام شده مسئولین دفاعی بر می‌آید که با مطالعه ویژگی‌های برترین سامانه‌های دنیا در این رده، اقدام به طراحی و ساخت باور-373 شده است.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
شلیک موشک دوربرد 48N6E2 از سامانه S-300PMU-2
اگر چه تا سالهای قبل، متخصصان اذعان می کردند که وجود سامانه‌ای نظیر اس-300 در مجموعه پدافند هوایی ایران لازم است اما متخصصان داخلی اثبات کرده‌اند که نیازمند تجهیزات بیگانه نبوده و اس-300 تنها برای صرفه‌جویی در زمان مدنظر قرار گرفته بود. البته با توجه به وجوه مختلف بازدارندگی دفاعی در کشور، زمان کافی برای توسعه نمونه بومی از چنین سامانه‌ایی فراهم شد و انشاالله در آینده نزدیک به دست رزمندگان اسلام خواهد رسید.
با نگاهی به ویژگی های باور 373، دقیاق مشخص می شود که در طراحی این سلاح دفاعی، ویژگی‌های برتر سامانه‌های مشابه ساخته شده در دنیا مورد مطالعه دقیق قرار گرفته و در نتیجه سامانه‌ای با امکانات متنوع از نظر مأموریتی پدید آمده است.
به طور خاص در مقایسه با سامانه اس-300 مورد سفارش ایران، باور-373 توانایی درگیری با اهداف متنوعی را دارد که این به دلیل ماهیت متفاوت تهدیدات پیش روی ایران در قیاس با روسیه است.
باور-373 علاوه بر توانایی درگیری با اهداف به اصطلاح آیرودینامیک نظیر هواپیما، توانایی درگیری با موشک‌های بالستیک، کروز و همچنین موشک‌های دیگر را داشته و انهدام اهداف با سطح مقطع راداری پایین به طور ویژه در طراحی آن مورد توجه بوده است.
طراحی اجزاء مختلف این سامانه شامل رادارها و موشک در بخش‌های نظامی و دانشگاهی کشور انجام شده و علاوه بر اجرای انواع آزمایش‌های فنی روی زیرسامانه‌ها، اولین شلیک موفق سامانه باور-373 نیز به ثبت رسیده است. به گفته فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء ارتش امید می‌رود تا پیش از پایان سال 1394 این سامانه به طور کامل عملیاتی شود.
همچنین به گفته مسئولین قرار بوده تا در این سامانه از 2 یا 3 نوع موشک برای پوشش بهتر بردها و ارتفاعات مختلف در قالب لایه‌های پدافندی متعدد بهره‌برداری شود.
تا کنون تنها اجزاء مشاهده شده به طور مشخص از سامانه باور-373 شامل موشک دوربرد آن که ظاهراً با نام صیاد-4 شناخته می‌شود و رادار ردگیری هدف است. البته در رژه روز ارتش در سال 89 خودروهای پرتاب موشک و رادار رهگیری هدف که شباهت بالایی به نمونه‌های مورد استفاده در سامانه اس-300 داشتند به نمایش در آمد که پس از آن رژه اطلاعاتی تا کنون راجع به خودروهای مذکور منتشر نشده است اما به احتمال بسیار زیاد پرتابگرهای باور-373 ایرانی نیز مانند سامانه‌های روسی از نوع عمودپرتاب خواهد بود.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
پرتابگر مشاهده شده ایرانی در سال 89
سامانه پدافند هوایی دوربرد موشکی باور-373 همانند نمونه‌های خارجی دارای مأموریت مشابه، خصوصاً سامانه اس-300 روسی علاوه بر اتصال به انواع رادارهای هشدار زودهنگام باند UHF و VHF (مانند نبو، کاستا و گاما)، از رادارهای مختلفی در آتشبار خود بهره می‌برد.
یکی از این رادارها که در نمایشگاه اخیر دستاوردهای وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح بر روی خودروی جدید ظفر به نمایش در آمده بود نمونه رادار ردگیری اهداف با برد متوسط به بالا است که وظیفه ردگیری اهداف هوایی و موشک‌های بالستیک را دارد.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
رادار ردگیری هدف در سامانه باور-373
سامانه اس-300 در نسل‌های آخر خود از 3 نوع رادار آرایه فازی استفاده می‌کند؛ رادار 64N6E (و نمونه پیشرفته‌تر آن 64N6E2) با برد 300 کیلومتر و کاربرد جستجوی اولیه و مراقبت هوایی خصوصاً در برابر اهداف بالستیک، رادار 96L6 برای جستجوی اولیه اهداف در تمامی ارتفاعات با برد 300 کیلومتر و رادارهای 30N6E (و نمونه پیشرفته‌تر آن 30N6E2) برای رهگیری اهداف و هدایت موشک با برد 200 کیلومتر.
در سامانه اس-400 نیز از 3 گونه رادار آرایه فازی استفاده می‌شود؛ رادار 96L6، رادار 91N6E برای جستجوی اولیه اهداف خصوصاً اهداف بالستیک و رادار 92N6E برای رهگیری اهداف و هدایت موشک. دو رادار آخر به ترتیب گونه‌های بهسازی شده از رادارهای 64N6E و 30N6E هستند.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
رادار 30N6E2 در بالا و 64N6E2 در پائین
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
رادار 92N6E در بالا و 91N6E در پائین
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
رادار 96L6
در سامانه‌های پدافندی اس-300 و اس-400 علاوه بر پرتابگرهای موشک و رادارها، اجزاء دیگری نیز به کار می‌رود که شامل خودروهای فرماندهی، ارتباطات، حامل موشک‌های ذخیره، خودروی بارگذار موشک و ... است.
در تصاویر زیر آرایش کلی اجزاء اصلی 2 سامانه فوق به نمایش در آمده است. می‌توان انتظار داشت که بخش‌های تشکیل دهنده سامانه باور-373 نیز شباهت‌هایی به این 2 سامانه پیشرفته پدافندی روسیه داشته باشد.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
اجزاء اصلی سامانه S-300PMU-2
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
اجزاء اصلی سامانه S-400
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
خودروی واحد فرماندهی 54K6E2
رادار آرایه فازی و متحرک مشاهده شده از سامانه باور-373 که از آنتن مسطح مستطیلی بهره می‌برد قابل مقایسه با رادار 96L6 است که این رادار روسی بردی بین 5 تا 300 کیلومتر داشته و توانایی ردگیری تا 100 هدف با سرعت‌های 50 تا 2800 متر بر ثانیه را دارد.
با توجه به انواع رادارهای پیشرفته ساخته شده در کشور برای رادار ایرانی نیز کارایی مشابهی را می‌توان در نظر گرفت. این رادار قابلیت چرخش مکانیکی در صفحه افقی برای پوشش 360 درجه اطراف را داشته و جستجوی آن در راستای عمودی نیز قاعدتاً با چرخش الکترونیکی امواج به انجام می‌رسد.
با توجه به ساختار گونه‌های پیشرفته سامانه‌های اس-300 و اس-400 و البته تصاویر حاشیه‌ای منتشر شده از نمایشگاه وزارت دفاع در شهریور ماه باید انتظار معرفی سایر رادارهای سامانه باور-373 را در آینده نزدیک داشت.
طراحی و ساخت موفق موشک اس 300 ایرانی
موشک مشاهده شده با سامانه باور-373 در نمایشگاه وزارت دفاع که به نظر می‌رسد با نام صیاد-4 شناخته می‌شود شباهت بالایی به خانواده موشک‌های 48N6E روسی دارد که در سامانه‌های اس-300 و اس-400 به کار می روند.
موشک 48N6 که به جای خانواده موشک‌های 5V55 به سامانه اس-300 افزوده شد با کمی طول و قطر تقریباً یکسان نسبت به انواع 5V55 قابلیت‌های عملیاتی بسیار بالاتری دارد. این موشک 7.5 متری که قطر آن 51.9 سانتیمتر است 1800 کیلوگرم جرم داشته و به سرعت 10 برابر سرعت صوت می‌رسد و اهداف را در ارتفاع‌های 10 متر تا 27هزار متر مورد هدف قرار می‌دهد.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
موشک صیاد-4 مربوط به سامانه باور-373
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
نمایش اجزاء داخلی موشک 48N6E3
برد عملیاتی نمونه عادی آن بین 5 تا 150 کیلومتر بوده و در نمونه 48N6E2 به 195 کیلومتر می‌رسد. این موشک‌ها از یک سرجنگی 150 کیلوگرمی بهره می‌برند و با اتکاء به سامانه تغییر بردار رانش در خروجی پیشران خود، توانایی اجرای مانورهایی تا 25 برابر شتاب جاذبه (25g) را دارند.
البته موشک‌های گونه ضد بالستیک سامانه اس-300 یعنی S-300V توانایی تمرکز ترکش‌های سرجنگی خود به سمت هدف را نیز دارند که ممکن است این توانمندی در نمونه‌های جدید موشک‌های به کار رفته در سایر گونه‌های سامانه اس-300 نیز ایجاد شده باشد.

با توجه به شباهت بالای موشک صیاد-4 با خانواده موشک‌های 48N6 و با در نظر داشتن توان فناورانه کشورمان در عرصه سوخت جامد و سامانه‌های هدایت، کنترل و ناوبری که در موشک‌های صیاد-2 و خانواده موشک‌های طائر-2 نمود داشته به نظر می‌رسد از نظر عملکرد، موشک ایرانی با نمونه‌های روسی کاملاً قابل مقایسه باشد همانطور که موشک‌های طائر-2 با گونه همرده روسی خود یعنی 9M317 در سامانه Buk-M2E کاملاً برابر و در مواردی برتر است.

با توجه به گسترش تهدیدات دورایستای هوایی در فضای نبردهای امروز نیاز به افزایش برد درگیری سامانه‌های پدافند هوایی موشکی بیشتر شده است. امروزه بمب‌های سبک و کوچک هواپرتاب به بردهای بیش از 110 کیلومتر رسیده و موشک‌های کروز هواپرتاب متعددی با بردهای بیش از 300 کیلومتر و قابلیت رهایی از هواپیماهای جنگنده توسعه یافته‌اند.
بنا بر این سامانه‌های جدید بایستی توانمندی مؤثر درگیری با اهداف کوچک در بردهای بالا و مهمتر از آن توانایی انهدام هواپیماهای حامل آنها را در برد چند صد کیلومتری پیش از رهایی تسلیحات دورایستا داشته باشند. با گسترش سامانه‌های پدافند هوایی موشکی با این رده از شعاع درگیری، خود به خود پیوستگی بالایی در پوشش آسمان کشور پدید آمده و درصد تهدیدآمیز بودن موقعیت‌های مختلف برای دشمن بسیار افزایش می‌یابد.
در تصاویر مثالی زیر، میزان پوشش پدافند هوایی موشکی روی ایران بر اساس عملکرد تعدادی از 2 سامانه S-300PMU-1 با برد درگیری 150 کیلومتر و S-400 با برد درگیری 400 کیلومتر با فرض استقرار سامانه‌ها در فواصل نزدیک مرزها نمایش داده شده است.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
پوشش با سامانه S-300PMU-1
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
پوشش با سامانه S-400
همانطور که مشاهده می‌شود با بهره‌برداری از سامانه‌های دوربرد با تعداد کمی سامانه فضای بیشتری تحت پوشش قرار می‌گیرد.
به گزارش مشرق، می‌توان گمانه‌زنی کرد با توجه به اهداف طراحی سامانه باور-373 و با الگوبرداری از سامانه‌های پیشرفته دنیا این سامانه‌ایرانی از نظر برد موشک، عملکردی بین S-300PMU-2 (با برد درگیری 200 کیلومتر) وS-400 داشته باشد. این در حالی است که برای پوشش نواحی نمایش داده شده در تصاویر فوق با سامانه‌های میانبردی مانند مرصاد و سوم خرداد نیاز به تعداد بسیار بالایی از آنها وجود دارد.
تنوع موشکی
نگاهی به روند جنگ‌های اخیر نشان دهنده افزایش حجم حملات هوایی به صورت کاملاً هماهنگ و شبکه محور است که طبیعتاً در نبردهای آینده نیز پیگیری خواهد شد. این رویکرد نیز با افزایش توان درگیری با چندین هدف توسط سامانه‌ها قابل مقابله است که باید در باور-373 نیز وجود داشته باشد.
وجه دیگری که در نبردهای مدرن امروزی کاملاً مرسوم شده استفاده از آرایه متنوعی از ابزارهای مختلف در حمله همزمان به طرف مقابل است که عمدتاً شامل انواع موشک‌های کروز ضد اهداف زمینی و ضد رادار، بمب های هواپرتاب، انواع پهپادهای کوچک و بزرگ شناسایی و رزمی و هواپیماهای بمب افکن و جنگنده از انواع پنهانکار راداری و در برخی موارد سلاح‌های بالستیک و شبه بالستیک می‌شود.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
پوشش با سامانه S-400
از این رو سامانه‌های جدید بایستی توانایی رهگیری و درگیری با طیف متنوعی از اهداف در فواصل و ارتفاعات مختلف با شرایط پروازی مربوطه را داشته باشند.
در زمینه ردگیری و رهگیری، رادارهای آرایه فازی این امکان را فراهم می آورند که تعداد زیادی از اهداف به طور همزمان شناسایی، ردگیری و رهگیری شود. برای درگیری مؤثر نیز در سامانه‌های جدید روسی مانند اس-350 از 3 گونه و در اس-400 از 4 گونه موشک استفاده می‌شود که در بردهای مختلف شامل کمتر از 50 تا کمتر از 400 کیلومتر عمل می‌کنند و البته 2 گونه از این موشک‌ها بین 2 سامانه فوق مشترک است.
این موشک‌ها از سطح بالاتری از قابلیت مانور و دقت در اصابت برخوردار هستند که در کنار استفاده از پیشران سوخت جامد پیشرفته و زیرسامانه‌هایی با فناوری‌های جدید، موشک‌هایی با وزن و حجم کمتر نسبت به نسل‌های قبلی حاصل شده‌اند. تمامی انواع موشک‌ها در سامانه‌های اس-300، اس-350 و اس-400 به صورت عمودی از پرتابگرهای استوانه ای پرتاب می‌شوند.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
برخی از موشک‌های مورد استفاده در سامانه‌های اس-300 و اس-400
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
موشک‌های میانبرد 9M96E و 9M96E2
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
استقرار موشک‌های خانواده 9M96 در کنار موشک‌های دوربرد در اس-400
همانطور که پیشتر اشاره شد قرار است در سامانه باور-373 نیز از چند نوع موشک استفاده شود. هر چند برد نهایی عملکرد این سامانه پیشرفته اعلام نشده اما با توجه به مقایسه آن با سامانه S-300PMU-2 در اطلاعات ارائه شده به مسئولان در نمایشگاه دستاوردهای وزارت دفاع که در تصاویر منتشره از این نمایشگاه مشهود است و نیز در نظر داشتن این نکته که موشک صیاد-3 احتمالاً بردی نزدیک به 200 کیلومتر دارد باید برای دوربردترین موشک سامانه جدید ایرانی یعنی موشک صیاد-4 برد بالاتری در نظر گرفت.
آیا با وجود «باور» ایرانی هنوز نیازی به سامانه اس 300 داریم؟
موشک‌های صیاد-3 و 4 در نمایشگاه دستاوردهای وزارت دفاع
همچنین برای عملکرد بهتر سامانه در برابر اهداف کوچک نیز می‌توان انتظار به کارگیری موشک‌هایی با برد متوسط را در باور-373 داشت که احتمالاً جدی‌ترین تفاوت آنها با جدیدترین موشک‌های میانبرد کشور یعنی صیاد-2 و خانواده موشک‌های طائر-2 قابلیت شلیک آنها به صورت عمودی باید باشد.
توانمندی‌هایی نظیر شبکه شدن با سایر تجهیزات پدافند هوایی و تحرک بالای تمام اجزاء سامانه نیز از دیگر مواردی است که در توانمندی‌های جدیدترین ابزار دفاعی سازمان پدافند هوایی ایران به چشم می‌خورد. در مجموع از گفته‌های مسئولان دفاعی و اطلاعات منتشر شده تا کنون پیرامون سامانه پدافند هوایی موشکی راهبردی باور-373 می‌توان دریافت که رویکردهای نبرد مدرن کاملاً در طراحی این سامانه لحاظ شده است و عملا نیازی به اس 300 روسی نخواهیم داشت.
از سوی دیگر، با دریافت مبلغی که قبلا به کشور روسیه پرداخت شده و رقم آن با احتساب قیمت روز ارزهای خارجی، قابل توجه است، می توان سرعت ساخت، تعداد سامانه و کار بر روی سامانه های مکمل این سیستم پدافندی را به خوبی پیش برد و علاوه بر رفع نیازهای دفاعی کشورمان، آنرا در اختیار کشورها و رزمندگان دوست و همراه با ایران اسلامی جهت مقابله با هجوم دشمنان اسلام قرار داد.



      
   1   2   3   4   5   >>   >



پیامهای عمومی ارسال شده

+ آنچه انسان را غرق می کند، در آب افتادن نیست بلکه زیر آب ماندن است. (کوییلو)

+ وقتی کسی صادقانه بهت عشق هدیه میکند و تو پس میزنی منتظر باش تا قلبتو به کسی هدیه کنی و اون تو رو پس بزنه . . .

+ بوخوالد : تنها علاج عشق، ازدواج است.

+ چه زشت است فروتنی هنگام نیازمندی و درشتی هنگام بی نیازی امیر المومنین (ع)

+ زندگی مانند یک لاستیک کهنه است که سیمهای بعضی از جاهایش بیرون زده و همینطور که میچرخد تن آدمی را خراش میدهد

+ سخت است حرفت را نفهمند، سخت تر این است که حرفت را اشتباهی بفهمند، حالا میفهمم، که خدا چه زجری میکشد وقتی این همه آدم حرفش را که نفهمیده اند هیچ، اشتباهی هم فهمیده اند.

+ مردی صبح از خواب بیدار شد و دید تبرش ناپدید شده . شک کرد که همسایه اش آن را دزدیده باشد ، برای همین ، تمام روز اور ا زیر نظر گرفت. متوجه شد که همسایه اش در دزدی مهارت دارد ، مثل یک دزد راه می رود ، مثل دزدی که می خواهد چیزی را پنهان کند ، پچ پچ می کند ،آن قدر از شکش مطمئن شد که تصمیم گرفت به خانه برگردد ، لباسش را عوض کند ، نزد قاضی برود و شکایت کند . اما همین که وارد خانه شد ، تبرش را پیدا کرد

+ آدما دو دستهََ َن؛ اونایی که در جواب ِ "پاشو بریم" میگن کجا؟ و اونایی که میگن بریم...

+ از نشونه های آخرزمان اینه که. . . . . . . . . . . اینقدر سرعت اینترنت کم می شه که آدم هوس می کنه درس بخونه!!...

+ هیچی ازاون لحظه بدترنیست که در یه مساله ی سختِ ریاضی بعداز15 دقیقه تلاش به این جواب برسی: 613.33 اماگزینه ها باشه:الف)9 ب)2 ج)20 د)32